Mevlid Kandili imza:PRINCE
PRINCE
21 Yan 2013 / 19:04
salam eziz fermerler yanvarin 23den 24dune kecen gece Sevgili Peygamber efendimizin Muhammed Mustafa(s.a.v) dogum gunudur awagidaki werhlerde daha geniw melumatlar yazacam insellah her kes yararlanar
[cavab]
PRINCE
21 Yan 2013 / 19:06
PEYGAMBER EFENDİMİZ'İN DOĞUMU (s.a.v)
PEYGAMBER EFENDİMİZ'İN DOĞUMU (s.a.v);
Mîlâdın 571, Rebîülevel ayının 12.gecesi, (Nisan ayının 20.günü) Mekke ufukları ağarırken Peygamber Efendimiz, Hz.Muhammed-ül Mustafa Sallallâhü Aleyhi ve Sellem dünyâyı şereflendirdi. O'nun doğduğu sabah, âlem başka bir âlem oldu, cihan nurla doldu. Zirâ O'nun teşrifleri sıradan bir hâdise değildi. Bütün peygamberlerin geleceğini müjdelediği ins-ü cin'in ve melâikei kirâmın teşriflerini beklediği bir peygamberdi O.. Bu yüzden, geceler içinde benzeri yoktur. Kâinâtın en azametli hâdisesi bu gece vukûa gelmiştir. Bütün âlem bu geceyi bekliyordu.
Peygamber Efendimiz'in babası Abdullah, az zaman önce vefât etmiş olduğundan, annesi Hz.Âmine hiç zahmet çekmeden dünyâya getirdiği bu nur topu çocuğu, dedesi Abdulmuttalib'e müjdeleyince, bahtiyar dede torununun doğumuna pek sevindi. Hemen bir ziyâfet vererek O'na isim koydu.
Kureyş uluları; "Bu ziyâfete sebep olan çocuğa ne isim koydun?" diye sorduklarında,
Abdulmuttalib; "Muhammed ismini verdim." dedi.
Onlar; "Ecdâdında olmayan bu ismi vermekten muradın nedir?" diye sorunca,
Abdulmuttalib; "Umarım ki O'nu yerde halk, ulvîlikler âleminde Hakk pek çok övecek" diye cevap verdi. (Zîra, Muhammed; «pek çok hamd-ü senâ olunmuş kimse» mânâsına gelmektedir.)
Peygamber Efendimiz'in doğduğu gece dünyâda fevkalâde hâdiseler oldu. Şöyle ki:
O devrin en büyük devleti Kisrâ'nın sarayında, mimarların mühendislerin yıkılmaz diye rapor verdiği ondört sütun çöktü.
Sâvâ gölü kurudu.
Mecûsîlerin uzun müddetten beri sönmeden yakıp tapındıkları ateşgedeleri söndü.
Müşriklerin Kâbe üzerine koymuş oldukları putlar devrilip kırıldı. Onların, hâşâ, ALLAH diye tapındıkları putları küp kırığına dönmüştü.
Bütün bunlar çok mühim bir şeye işâret ve beşâretti. Çünkü, Hak gelmiş, bâtıl zâil olmuştu. Hakkı telkin ve tebliğ edecek olan Kâinâtın Efendisi, Peygamberler Peygamberi, Fahri âlem, Muhammed'ül Mustafa (S.A.V.) doğmuştu.
[cavab]
PRINCE
21 Yan 2013 / 19:06
Peygamber Efendimizin Doğumu
Muhammed aleyhisselâm Hicret’ten 53 sene evvel Rebîulevvel ayının on ikinci Pazartesi gecesi sabaha karşı Mekke’nin Haşimoğulları mahallesinde, Safâ Tepesi yakınında bir evde doğdu. Bu gün, Mîlâdî 571 yılına ve Nisan ayının yirmisine rastlamaktadır.
O gün henüz güneş doğmadan âlem nûr ile doldu. Âdem aleyhisselâmdan beri babadan evlâda intikal edegelen nûr asıl sâhibine ulaştı.
O’nun doğumunu annesi hazret-i Âmine şöyle anlatıyor: “Doğum ânı geldiğinde heybetli bir ses işittim. Ürpermeye başladım. Sonra beyaz bir kuş gördüm, gelip kanadı ile beni sığadı. O andan sonra bendeki korku ve ürpertiden eser kalmadı. Yanımda süt gibi beyaz bir kâse şerbet gördüm. O şerbeti bana verdiler. O anda çok susamış idim. Verilen şerbeti içtim. Baldan tatlı ve soğuk idi. İçer içmez susuzluğum gitti. Sonra büyük bir nûr gördüm, Evim o kadar nûrlandı ki, o nûrdan başka bir şey görmüyordum. O sırada çok hâtun gördüm. Boyları uzun, yüzleri güneş gibi parlıyordu. Etrafımı sarıp, bana hizmet eden bu hâtunlar, Abdü Menâf kabîlesinin kızlarına benzerlerdi. Yine o sırada beyaz, uzun ve gökten yere uzanmış ipek bir kumaş gördüm. Dediler ki: O’nu insanların gözünden örtün. O anda bir grup kuş peydâ oldu. Ağızları zümrütten, kanatları yâkuttandı. Gümüş ibrikler tutarak havada duruyorlardı. Bana korku gelip terlemiştim, ter damlalarından misk kokusu yayılıyordu. O halde iken gözümden perdeyi kaldırdılar. Doğudan batıya kadar bütün yeryüzünü gördüm. Üç alem (bayrak) dikildi. Onların biri meşrik (doğu), biri mağrip (batı) biri de Kâbe’nin üstünde idi. Etrafımda çok sayıda melekler toplandı. Muhammed doğar doğmaz, mübârek başını secdeye koydu ve şehâdet parmağını kaldırdı. O anda gökten bir parça beyaz bulut indi. O’nu kapladı. Bir ses işittim; “Onu mağripden meşrıka kadar her yerde gezdirin. Tâ ki cümle âlem onu, ismiyle, cismiyle ve sıfatıyla görsünler.” diyordu. Sonra o bulut gözden kayboldu ve Muhammed’i bir beyaz yünlü kumaş içinde sarılı gördüm. Yine o sırada yüzleri güneş gibi parlayan üç kişi gördüm. Birinin elinde gümüşten bir ibrik, birinin elinde zümrütten bir leğen, birinin elinde de bir ipek vardı. İbrikten sanki misk damlıyordu. Muhammed’i o leğenin içine koydular. Mübarek başını ve ayağını yıkadılar ve ipeğe sardılar. Sonra mübârek başına güzel koku sürüp, mübârek gözlerine sürme çektiler ve gözden kayboldular.”
Muhammed aleyhisselâmın doğduğu sırada hazret-i Âmine’nin yanında Abdurrahman bin Avf’ın annesi Şifâ Hâtun, Osman bin Ebü’l-Âs’ın annesi Fâtımâ Hâtun ve Peygamberimizin halası Safiyye Hâtun vardı. Bunlar da gördükleri nûru ve diğer hâdiseleri haber verdiler. Şifâ Hâtun şöyle anlatıyor: “Ben, o gece Âmine’nin yanında idim. Muhammed aleyhisselâmın doğar doğmaz duâ ve niyâz ettiğini işittim. Gâibden; “Yerhamüke Rabbüke” diye söylendi. Sonra bir nûr çıkıp o kadar ışık verdi ki, doğudan batıya kadar her yer göründü...” Bundan başka birçok hâdiseye şâhit olan Şifâ Hâtun; “Ne zaman ki, O’na peygamberlik verildi; hiç tereddüt etmeden ilk îmân edenlerden biri de ben oldum.” dedi.
Safiyye Hâtun da şöyle anlatmıştır: “Muhammed aleyhisselâm doğduğu sırada her tarafı bir nûr kapladı. Doğar doğmaz secde etti, mübârek başını kaldırıp açık bir dille “Lâ ilâhe illallah, innî resûlullah” dedi. O’nu yıkamak istediğimde, biz O’nu yıkanmış olarak gönderdik.” denildi. O sünnet olmuş ve göbeği kesilmiş görüldü. O’nu kundağa sarmak istediğimde sırtında bir mühür gördüm, mühürün üzerinde (Lâ ilâhe illallah Muhammedün Resûlullah) yazılı idi. Doğar doğmaz secde ettiği sırada hafif sesle bir şeyler söylüyordu, kulağımı mübârek ağzına yaklaştırdım; “Ümmetî, Ümmetî” (Ümmetim, ümmetim) diyordu...”
Resûl-i ekrem efendimizin doğduğunu dedesi Abdülmuttalib’e Kâbe’de Allah’a yalvarıp duâ etmekteyken müjdelediler. Abdülmuttalib bu müjdeyi alınca çok sevinip O’nu görmeye giti ve; “Bu oğlumun şânı, şerefi çok yüce olacaktır” dedi. Sonra da O’nun doğumunu kutlamak için doğumun yedinci gününde Mekke halkına üç gün ziyâfet verdi. Ayrıca şehrin her mahallesinde develer keserek insan ve hayvanların istifâde etmesi için bıraktı. Ziyâfet sırasında çocuğa hangi ismi koydun diyenlere Muhammed ismini verdim dedi. Neden atalarından birinin ismini vermedin diyenlere; “Allah’ın ve insanların O’nu medh etmelerini, övmelerini istediğim için.” cevabını verdi. Annesi de Ahmed ismini koydu.
[cavab]
PRINCE
21 Yan 2013 / 19:06
Muhammed aleyhisselâm doğduğu sırada ve doğduktan sonra pekçok hâdise meydana geldi.
Muhammed aleyhisselâmın dünyâya geldiği gece bir yıldız doğdu. Bunu gören Yahûdî bilginleri Muhammed aleyhisselâmın doğduğunu anladılar. Eshâb-ı kirâmdan Hassân bin Sâbit anlatır: “Ben sekiz yaşında idim. Bir sabah vakti Yahûdînin biri, hey Yahûdîler! diye çığlık atarak koşuyordu. Yahûdîler ne var, ne yırtınıyorsun diyerek yanına toplanınca şöyle söyledi: “Haberiniz olsun Ahmed’in yıldızı bu gece doğdu! Ahmed bu gece dünyâya geldi...”
Muhammed aleyhisselâm doğduğu gece Kâbe’deki putlar yüz üstü yere yıkıldı. Urvetübni Zübeyr rivâyet eder: “Kureyşten bir cemâatin bir putu vardı. Yılda bir defâ onu tavâf ederler, develer kesip şarap içerlerdi. Yine öyle bir günde putun yanına vardıklarında onu yüzüstü yere yıkılmış buldular. Kaldırdılar, yine kapandı. Bu hal üç defâ tekrarlandı. Bunun üzerine etrâfına iyice destek verip diktikleri sırada şöyle bir ses işitildi: “Bir kimse doğdu yer yüzünde her yer harekete geldi. Ne kadar put varsa hepsi yıkıldı. Kralların korkudan kalbleri titredi.” Bu hâdise tam Muhammed aleyhisselâmın doğduğu geceye rastlıyordu.
Medâyin şehrindeki İran Kisrâsının sarayının on dört kulesi (burcu) yıkıldı. O gece gürültüyle ve dehşetle uyanan Kisrâ ve halkı yine kendilerinden bâzı ileri gelenlerin gördükleri korkunç rüyaları tâbir ettirdiklerinde bunun büyük bir şeye alâmet olduğunu anladılar.
Yine o gece Mecûsîlerin yâni ateşe tapanların bin yıldan beri yanmakta olan kocaman ateş yığınları âniden söndü. Ateşin söndüğü târihi not ettiler. Kisrânın sarayından burçların yıkıldığı geceye isâbet ediyordu.
O zaman insanların mukaddes saydıkları Sâve Gölü de yine o gece bir anda suyu çekilip, kuruyuverdi.
Şam tarafında bin yıldan beri suyu akmayan ve kurumuş olan Semave Nehrinin vâdisi de, o gece, su ile dolup taşarak akmaya başladı.
Muhammed aleyhisselâmın doğduğu geceden îtibâren şeytan artık Kureyş kâhinlerine vukû bulacak hâdiselerden haber veremez oldu. Kehânet sona erdi...
Muhammed aleyhisselâmın doğduğu gece ve daha sonra o zamâna kadar görülmemiş bu hâdiselerden başka pekçok hâdise vukû buldu, bunların hepsi son Peygamber Muhammed aleyhisselâmın dünyâyı teşrif ettiğine işâret olmuştur.
[cavab]
PRINCE
21 Yan 2013 / 19:10
PEYĞƏMBƏRİMİZ
PEYĞƏMBƏRİMİZİN ULU ƏCDADI (babaları)
Peyğəmbərimizin Hz. İsmailin nəslindən olan Adnana qədər ata nəsli belədir: Hz. Məhəmməd, Abdullah, Əbdülmüttəlib, Haşim, Əbdimənaf, Qusayy, Kilab, Mürrə, Kəəb, Lüey, Qalib, Fihr, Malik, Nadr, Kinanə, Hüzeymə, Müdrikə, İlyas, Mudar, Nizar, Məad, Adnan.
Peyğəmbərimizin ana tərəfdən olan nəsli: Hz Məhəmməd, Əminə, Vehb, Əbdimənaf, Zöhrə, Kilab.
Peyğəmbərlərin hər sahədə ən üstün və ən böyük olanı şübhəsiz bizim Peyğəmbərimiz Hz. Məhəmməd Mustafadır (salləllahu əleyhi və səlləm). Peyğəmbərimizdən əvvəl göndərilən peyğəmbərlərin çoxu müəyyən bir cəmiyyətə, şəhərə və ya kənd əhalisinə göndərilmişdir. Peyğəmbərimiz isə bütün insanlara və məxluqata, yəni 18 min aləmin hamısına rəhmət olaraq göndərilmişdir. Onun insanlara necə böyük bir rəhmət olduğunu dərk edə bilmək üçün hələ dünyaya gəlmədən qabaqkı insanların halına bir baxmaq lazımdır.
Bilindiyi kimi aləmlərin iftixarı olan Peyğəmbərimizin şərəfləndirməsindən əvvəl bütün dünyada hər baxımdan əxlaqsızlıqların və qarışıqlıqların hökm sürdüyü fətrət (durğunluq) dövrü mövcud idi. O günün insanları hər cür bidət və azğınlıq içində üzürdülər. İnsanlar haqq, ədalət və mədəniyyətdən uzaq, qorxunc bir vəhşətin burulğanına qərq olmuşdular. Fahişəlik və quldurluq kimi hər cür zülm və zorakılıq baş alıb getmişdi. Belə ki, kimin kimə gücü çatırdısa, o, digərinin malına, canına və namusuna təcavüz edir, əlində nəyi varsa, alırdı. Hətta bəzi insanlar xurafat (uydurma) və batil inanclarla hərəkət edərək öz qız uşaqlarını torpağa basdırıb öldürürdülər. Vəhşət və əxlaqsızlığa elə dalmışdılar ki, bir qadını bir neçə kişi şərik olaraq ala bilirdi. Bundan başqa, qadının cəmiyyətdə heç bir dəyəri yox idi, hətta onlara pul ilə alınıb satıla bilən adi bir əşya kimi rəftar edilirdi. İnsanlar bir-birlərinə diş qıcayan düşmən qruplar halında qəbilələrə ayrılmış və qəbilələr arasında qan davaları baş alıb getmişdi.
Məhz belə bir dövrdə Peyğəmbərimiz (salləllahu əleyhi və səlləm) miladi 571-ci il Rəbiuləvvəl ayının 12-ci gecəsi Məkkəi-Mükərrəmədə, səhərə yaxın bir vaxta dünyanı şərəfləndirdi.
Peyğəmbərlərin sonuncusu olan Peyğəmbərimizin əlində qırx yaşında ikən, hələ peyğəmbərlik və şəriət verilməmişdən əvvəl bir çox qeyri-adi hadisələr meydana gəlmişdir. O, Allah-təalanın “Əmr olunduğun kimi doğru ol” ilahi əmrinə tam mənası ilə tabe olduğu üçün həyatının hər addımında sədaqət və doğruluğun canlı bir nümunəsi olmuşdur.
O, hər cür ikiüzlülük və yalandan uzaq idi. O dövrdə heç kim heç kəsə etimad edə bilmədiyi halda, hər kəs ona inanır, etibar edir və ixtilafa düşdükləri məsələlərdə Onun hakimliyinə və hökmünə razı olurdular.
[cavab]
PRINCE
21 Yan 2013 / 19:11
Onu inkar edən düşmənləri belə, onun sədaqət və doğruluğunu, yalan və ikiüzlülükdən uzaq olduğunu etiraf edər, Onda gördükləri misilsiz və yüksək əxlaqı qiymətləndirər, Ona “Muhəmmədul-Əmin (Əmin Məhəmməd)” - deyərdilər.
Buna görə də aləmlərə rəhmət olaraq göndərilən Peyğəmbərimiz dünyanın belə bir zülmətlə dolu olduğu bir dövrdə dünyaya gəlmiş, batil inancları qaldırmış, iman və islam nuru ilə aləmi qaranlıqdan xilas etmiş, insanlığa dünya və axirət səadətinin açarlarını verərək həqiqi mədəniyyətin yolunu göstərmişdir.
Bu gün islam tarixini tərəfsiz şəkildə incələyən bir çox qeyri-müsəlman şərqşünaslar belə, Peyğəmbərimizin yüksək mərtəbəsini, gözəl əxlaqını və insanlıq üçün həqiqətən də rəhmət və ən böyük qurtarıcı olduğunu qəbul etməyə məcbur olmuş, ona olan heyranlıq hislərini gizlədə bilməmişlər.
Mahmud Əsəd tərəfindən tərcümə edilən bir əsərdə məşhur ingilis fəlsəfəcisi Mr. Karlayl belə deyir: “Hz. Məhəmməd (s.ə.v) ikiüzlülükdən tamamilə uzaq olduğuna görə onu sevirəm...Hz Məhəmmədi (s.ə.v.) bəşəriyyətdə ölçə biləcək heç bir tərəzi yoxdur. O, ölçülə bilməyəcək qədər ağır və böyükdür”.
Əgər insaf sahibi olan qeyri-müsəlmanlar Peyğəmbərimizə bu dərəcədə heyranlıqla maraq və məhəbbət göstərirsə, onun ümməti olan bizlərin ona necə bir sevgi və hörmətlə bağlanmağımızın lazım olduğunu düşünmək lazımdır.
Bunu da əlavə edək ki, Peyğəmbərimiz (s.ə.v) dünyanı aydınlatdıqdan sonra daha əvvəl gəlmiş peyğəmbərlərin təsərrüfü (hökmləri) və icra etdikləri şəriətlərin hökmü qalmamışdır. Haqq və hökmranlıq ancaq bizim Peyğəmbərimizə aiddir. Buna görə də Peyğəmbərimiz bir gün Hz. Ömərin əlində mənsux (hökmü ortadan qalxmış) Tövrat səhifələrini görüb ona qarşı çıxaraq: “Siz də yəhudi və xristianlar kimi mənə verilən peyğəmbərliyə və endirilən Qurana şübhə edirsiniz? Vallahi! Özünə Tövrat endirilən Musa peyğəmbər hal-hazırda həyatda olsaydı, mənə tabe olmaqdan başqa heç bir qüdrəti qalmazdı” - buyuraraq bu həqiqəti ifadə etmişdir.
Heç şübhəsiz, batil dinlərin, xüsusilə də xristianlığın təbliğatına baxmayaraq, yaxşı bılinməlıdir ki, dövrümüzdə nə İncilin, nə də Tövratın hökmü qalmışdır. Həm əsrimizdə, həm də qiyamətə qədər hökmranlıq, ancaq bizim Peyğəmbərimiz Məhəmməd Mustafaya (s.ə.v.) aiddir.
[cavab]
PRINCE
21 Yan 2013 / 19:11
Peyğəmbərimizi yaxşı tanıyaq
İstər bu dünyada, istərsə də axirətdə şərəfli, fəzilətli və yaxşı insan ola bilmək üçün aləmlərə rəhmət olan Peyğəmbərimiz Məhəmməd Mustafanı (s.ə.v) yaxşı tanımaq, yaxşı anlamaq və ona həqiqi ümmət olmaqla mümkün olur. Bir insan Peyğəmbərimizi (s.ə.v) tanımadıqdan və sevmədikdən sonra heç bir şeylə şərəfli və fəzilətli ola bilməz.
Peyğəmbərimizin (s.ə.v) adı Məhəmməd, atasının adı Abdullah, anasının adı Əminədir. Ana bətnində yeddi aylıq ikən atası vəfat etmişdir. Miladi 571-сi il aprelin 20-si (Rəbiul-əvvəl ayının 12-сi geсəsi) bazar ertəsi günü səhərə yaxın Məkkədə dünyaya gəlmişdir. Doğulduğu zaman heç bir uşağa bənzəmirdi. Onda görülən peyğəmbərlik nuru, baxan gözləri qamaşdırırdı.
Dörd yaşına qədər süd anası Həlimənin yanında qaldı, sonra ailəsinə geri verildi. Altı yaşında ikən anası Əminə vəfat etdi. Babası Əbdülmüttəlib onu yanına aldı. Anсaq anasından iki il sonra, səkkiz yaşında ikən baba-sı da vəfat etdi. Bundan sonra əmisi Əbu Talibin yanında qaldı.
Peyğəmbərimizin (s.ə.v) uşaqlıq-gənсlik, subaylıq-evlilik dövrləri, ümumilikdə bütün həyatı heç bir insana qismət olmayan fəzilət və kamilliklə keçmişdir.
İyirmi beş yaşında Xədiсətul-kübra anamız ilə evləndi. Heç bir zaman bütlərə sitayiş etmədi. Uşaqlıqdan bəri onları heç sevməzdi. Hz. İbrahimin (ə.s) dini üzrə Allaha ibadət edərdi. Ara-bir Məkkənin yanında olan Hira dağına qalxaraq Allahın qüdrət və böyüklüyünü düşünürdü. Allahın Ona əzəldə ehsan etdiyi eşq və məhəbbət dənizinə qərq olur, qəlbində yanan tövhid nurunun parıltıları içində Allahı zikr edərdi.
Peyğəmbərimiz (s.ə.v) yenə bir gün Hira mağarasında özünə aid ilahi aləmə dalarkən Сəbrail (ə.s) Allahın əmri ilə ona peyğəmbərlik vəzifəsini bildirməyə gəldi. İnsanlığın xilaskarı, Allahın sevgilisi Həzrəti Məhəmməd əleyhissalama:
- Oxu!-dedi. Peyğəmbərimiz:
- Nəyi oxuyum?- dedi. Сəbrail:
- Oxu!-deyə təkrar etdi. Hz. Məhəmməd (səllallahu aleyhi və səlləm) eyni сavabı verdi. Bundan sonra Сəbrail-əmin Peyğəmbərimizi tutub mübarək sinəsini üç dəfə sıxdı. Beləсə, Peyğəmbərimizə mənəvi bir əməliyyat tətbiq edilmiş oldu və O, böyük bir möсüzə olaraq birdən oxumağa başladı. Mələk üçünсü əmri verdi və ilk olaraq vəhy olunan ayəni oxudu. Ayənin mənası bu idi:
“(Ya Peyğəmbər! Qurani-Kərimi, bütün məxluqatı) yoxdan yaradan Rəbbinin adı ilə (bismillah deyərək) oxu! O, insanı laxtalanmış qandan yaratdı. (Ya Peyğəmbər!) Oxu! Sənin Rəbbin ən böyük kərəm sahibidir! O Rəbbin ki, qələmlə (yazmağı) öyrətdi. (O Rəbbin ki) insana bilmədiklərini öyrətdi”.
Beləсə, Hz. Məhəmmədə (salləllahu əleyhi və səlləm) peyğəmbərlik vəzifəsi verildi. Qurani-Kərim iyirmi üç ildə nazil olub tamamlandı. On üç il insanları Məkkədə haqq yola dəvət etdi və böyük əziyyətlər çəkdi. Hər şeyə səbr edib Allahın varlığını, birliyini yaymağa çalışdı. Sonra Mədinəyi-Münəvvərəyə hiсrət etdi. On il də orada peyğəmbərlik vəzifəsini bütün güсü ilə yerinə yetirməyə çalışdı. İnsanlara insanlığı öyrətdi, mədəniyyəti anlatdı. Qaranlıq könülləri İslamın nuru ilə aydınlatdı. Beləсə, vəzifəsini tamamladı. Altmış üç yaşında vəfat etdi. İnsanlıq aləminə hidayət rəhbəri olan Qurani-Kərimi və sünnəsini tövsiyə və əmanət etdi.
Salat sənə, salam sənə ey Allahın Rəsulu. Səni haqqı ilə tanıyan və tərif edən aləmlərin Rəbbi Allah-təaladır. Sən aləmlərə rəhmətsən. İns və сinin peyğəmbərisən. Sən Xatəmul-Ənbiyasan. Sən “Ləvlakə Ləvlak, ləma xaləqtul -əflak” - sözündə bildirilənsən. Sən Məhəmməd Mustafasan (salləllahu əleyhi və səlləm).
[cavab]
nikow
21 Yan 2013 / 19:16
suoer qaqaw hardan yazmisam bunu
[cavab]
PRINCE
21 Yan 2013 / 19:18
nikow, saytlardan kopya etmiwem
[cavab]
PRINCE
21 Yan 2013 / 19:19
HZ. MUHAMMED (s.a.v.)'İN ÇOCUKLUK DÖNEMİ
Hz. Muhammed (s.a.v.) Milâddan sonra 571 senesi, Fil Yılı'nda, 12 Rebiülevvel (20 Nisan) pazartesi gecesi sabaha karşı, Mekke'nin doğusunda bulunan "Hâşimoğulları Mahallesi"nde, babasından kendisine mirâs kalan evde doğdu. Arapların takvim başı olarak kullandıkları "Fil Vak'ası", Peygamberimiz (s.a.v.)'in doğumundan 52 gün kadar önce olmuştu. Abdülmuttalib, torununun doğumu şerefine verdiği ziyâfette çocuğun adını soranlara: "Muhammed adını verdim. Dilerim ki, gökte Hakk, yeryüzünde halk, O'nu hayırla yâdetsinler..." cevâbını verdi. Annesi de "Ahmed" dedi. (Muhammed, üstünlük ve meziyetleri anılarak çok çok övülüp senâ edilen; Ahmed de Cenab-ı Hakk'ı yüce sıfatları ile öven, hamdeden kimse demektir. İslâm târihçileri, Peygamberimiz (s.a.v.)'in doğduğu gece bir takım olağanüstü olayların meydana geldiğini naklederler. O gece İran Kisrâsı (Hükümdarı)'nın Medâyin şehrindeki sarayının 14 sütûnu yıkılmış, mecûsîlerin İran'da Istahrâbat şehrinde bin yıldan beri yanmakta olan "ateşgede"leri sönmüş, Sâve (Taberiyye) gölü yere batmış, bin yıldan beri kurumuş olan Semâve deresi'nin suları taşmış, mecûsîlerin büyük bilgini Mûdibân korkunç bir rüya görmüş, Kâbe'deki putların yüz üstü devrildikleri görülmüştü. Gerçekten O'nun doğması ile bütün dünyada hüküm sürmekte olan cehâlet ve küfür ateşi sönmüş, putperestlik yıkılmış, zulmün baskısı son bulmuştur.
[cavab]
Bölmeye qayıt