:::Atacan:::
YeTiM
25 Dek 2012 / 04:51
Kiçik uşaq mektebden geldiyinde,
koridorun sonundakı otağa doğru
getdi. Ve divarın dibinde dayanan
stula çıxaraq, qapının üstündeki
şüşeli hisseden baxdı. Atası her
zamanki yerinde, köhne bir sidrde otururdu. Qarşısında da bir neçe dene
içki şüşesi vardı. Sidrin üstüne yayılan
örtü, siqaret yanıqlarıyla bezen
delinmiş, tökülen mayelerle rengini
itirmişdi. Küncdeki televiziya yene açıq
idi, atası ona baxacaq veziyyetde olmasa da...
Kiçik uşaq, mektebe yeni başlamışdı.
Buna baxmayaraq yoxlama
vezifesini, böyüklerden de yaxşı eder,
bu işe her şeyden çox ehemiyyet
vererdi. Çünki atası yuxuya gedince siqaretini elinden salar; bezen üstünü
başını, bezen yorğanı, bezen de
yerdeki kilimleri yandırardı. Üstelik de
her yere spirt bulaşdığından, o
zamana qeder bir yanğın çıxmaması,
möcüzeden başqa bir şey deyildi. Atası üçün etdiyi dualar, daha yanğın
çıxmadan onu söndürürdü.
Kiçik uşaq yoxlama emeliyyatını,
qapının üstünden etmek
mecburiyyetinde idi. Çünki içeri girse
çox pis danlanar, yaşadığı üzüntüden sonra o günki heç bir dersine
hazırlaşa bilmezdi. Anası dolanışıq
işini boynuna götürmüşdü. Davamlı
olmasa da, heftede bir neçe gün
temizliye gedirdi. Kiçik uşaq bu
günlerde atasına daha çox qayğı göstererdi. Koridorun divarında
dayanan reqqaslı saat, ona vezife
vaxtını bildirerdi. Yarım saatda bir
atasına baxardı. İkide bir yerinden
qalxmağa erinse bele, atasına olan
sevgiden öteri, bu işden esla şikayet etmezdi. En böyük kederi ona
yaxınlaşa bilmemek, bir defecik bele
oxşanılmamaq idi. "Tek uşaq çox
qiymetlidir" deyenler, bu baxımdan
qetilikle yanılırdı.
Atası, iller boyu bağlandığı otaqdan yalnız tualet ehtiyacı üçün çıxar, daha
sonra heç bir mekana uğramadan,
sanki qaçarcasına geri dönerdi. Kiçik
uşaq qapının açıldığını eşidince
telesikle koridora atılıb, atasının
özüyle danışmasını, hetta bezen yuxusunda gördüyü kimi, sarılaraq
öpmesini gözleyerdi.
Lakin ondan yalnız bir tek söz
eşiderdi:
"Necesen?"
"Yaxşıyam atacan" deyerdi gülümseyerek vesevgisini könülüne heps ederek...
Uşaq bir gün yene mektebden
döndüyünde, yoxlama vezifesini
etmek istedi. Lakin çıxdığı stul çox
köhnelmişdi. Onun bir ayağı birden
qırılınca, uşağı elleri tutduğu yerden asılı qaldı. Ellerini buraxaraq aşağı
atlaması, özünün her zaman etdiyi bir
şey idi. Lakin stul aşıb tersine dönmüş,
iti bir xencer şeklinde qırılan ayaq,
tam atlayacağı yerde idi.
Uşaq o şekilde yellenib dayanmaqdayken, atası sesleri eşidib
çöle çıxdı. Ve stulu bir kenara
iteledikden sonra, oğulunu bel
qisiminden qucaqlayaraq:
- Ellerini burax! deye qışqırdı.
Qorxma, seni tutdum, düşmezsen. Kiçik uşaq, bu sözleri heç eşitmirmiş
kimi idi. O şekilde gözleyerken:
- Burax, burax, qorxma! deye
tekrarladı atası. Seni çox möhkem
tutdum, narahat olma.
Uşaq, ancaq özünün eşideceyi şekilde:
- "Gücüm tükenmeden buraxmam,
atacan" dedi. Çünki mene ilk defe
sarılırsan...
Ne olur olsun heyatinizdaki
gozellikleri nelerese
deyiwmeyin...Cunki sizin kicik
qayginiz kicik urekler ucun boyuk
destekdir...
red. YeTiM (25.12 /04:53)
[cavab]
Meymunka
25 Dek 2012 / 12:30
Cox sag olun. Aglamamaq mumkun deyil:(((
[cavab]
EMIN98
25 Dek 2012 / 19:50
Ay da. Çox pis oldum. Of.
[cavab]
Monster
25 Dek 2012 / 20:26
Ehhhhh....gozel yazmisan.
[cavab]
Bölmeye qayıt
0.2342 san.
© 2012 - Şen Fermer Oyunu Tarla.az