:::Allahim Bunudami Gordum:::
YeTiM
24 Noy 2012 / 00:39
Dost qalaq ne olar? dedi
gözlerimin içine baxaraq.. Ses
çıxara bilmedim, çünki boğazıma
düyünlenilmişdi sözlerim..
Oturduğumuz bankdan qalxıb
sahile doğru ireliledi..baxa qaldım arxasından.. Ve onu ne
qeder çox sevdiyimi düşündüm..
Amma o mene dost qalmamız
lazım olduğunu söyleyirdi...
Düşündüm sonra, dost qala
bileremmi deye? "Xeyr, dost filan ola bilmerik!" desem bir
daha göre bilmeyecekdim,
"yaxşı dost qalaq" desem
bundan sonra yene görme
şansım vardı... Denizi izledi bir
az, gün batırdı, güneşin qırmızılığı o qeder gözel idi ki..
Amma yene de içimi işıqlandıra
bilmirdi.. Sonra döndü yanıma.. -
çox yaxşısan ve men seni
itirmek istemirem! dedi o içimi
parçalayacaq qeder gözel sesiyle.. men de onu itirmek
istemirdim, dost qalmağı qebul
edecekdim mecbur olaraq.. ne
olursa olsun onu göre bilmek
bahasına içime basdıracaqdım
eşqimi... İki dost olaraq ayrıldıq deniz kenarından.. Sonra bir
neçe defe axtardı meni.. her
telefon çalışında üreyim
yerinden atılacaq kimi olurdu..
Evveller men telefonu açıb alo
deyişimde qarşıdan "Sevgilim" deye bir ses eşiderdim.. amma
artıq sıravi, qupquru bir "alo"
eşidirdim yalnız.. Çünki artıq
dost idik.. Havadan sudan
danışırdıq, mene dostlarından
danışırdı.. Hemişe danışmanın arasında "sevgilim" demek
isteyirdim amma deye
bilmirdim.. Ondan gözleyirdim
hemişe o sözü, amma sonra
sevgili deyil, dost olduğumuzu
xatırlayırdım... İnsanın üreyi ağrıyarmı heç?! Beli, menim o
anda üreyim ağrıyırdı..
mücerred deyil, konkret, fiziki
bir acı idi.. Bele danışdıq bir neçe
defe.. Sonra bir gün bir cafede
görüşdük söhbet etmek üçün.. her zamanki kimi yene o
axtarmışdı, derdleşmek
isteyirdi.. derdliymiş bir az.. -
Necesen? dedim.. - Yaxşı sayılar,
başım qarışıqdı bir az.. dedi. -
Niye? baxdı üzüme.. - aşiq oluram yeqin, dedi... O anda
özümü dünyanın en xoşbext
insanı görürdüm.. Beli, mene
yeniden aşiq olurdu.. " yaxşı ki
qebul etmişem dost qalmağı"
deye keçirdim ağılımdan.. İşe yaramışdı,yeniden sevmişdi
meni.. Uşaqlar kimi sevincliydim,
yerimde dayana bilmirdim..
Ferqinde olmadan bir
gülümseme yayılmışdı üzüme... -
Xeyrdir, çox sevindin yeqin, dedi gülümseyerek.. - tebii ki
sevindim.. senin xoşbextliyin
eyni zamanda menim
xoşbextliyim..dedim.. tebii
ferqine vardırmamam lazım idi
anladığımı, sanki başqasına aşiq olduğunu anladım kimi
davranmalıydım... - He, kimdir bu
şanslı insan? başını önüne
eymesine bir mena vere
bilmemişdim.. gözlerini menden
saxlayırdı sanki.. sonra qaldırdı başını, boş gözlerle baxdı mene...
- Eslinde sene bunu izah
etmemem lazımdı amma meni
senden başqa dinleyen, anlayan
dostum yoxdur! Sene içimi
tökmek istedim, dedi.. bu dostluq söhbeti yaxşıca canımı
sıxmağa başlamışdı artıq, amma
sebr etmeliydim yene de.. -
dinleyirem... - Bizim iş yerinde
Murad adlı oğlan var, Ondan çox
xoşlanıram.. Ne edeceyimi de bilmirem, mene kömek et..
Gözlerim qaralmağa başladı..
Yeniden o ürek ağrısıni hiss
etdim sinemde.. İzah edile
bilmeyecek bir ağrı idi bu..
Başmı çöle çevirdim.. Oturduğumuz cafeden sahil
görünürdü.. Sahildeki bankda
aşiqler otururdu, bir-birlerine
sarılmış elece dayanırdılar..
Sonra iki damla yaş damladı
gözlerimden.. Üzüm ateş kimi yanırdı, küreyimden soyuq
terler axırdı.. Gözlerimden yaşlar
süzülerken baxdım son defe
sevdiyimin gözel üzüne.. O ise
mene boş gözlerle baxırdı..
Yavaşca qalxıb sahile endim.. ve ağladım...Heyata nifret etdim.Kas hec seni tanimiyaydim!!!:((
red. YeTiM (24.11 /00:43)
[cavab]
Wirxan
24 Noy 2012 / 01:27
can ay yetim
[cavab]
Bölmeye qayıt