VehshiAslan 23 Avq 2014 / 20:31
ÇOMAR: Biliyorum, Tavşan sen merak
etme. Ben onun ne kadar zalim
olduğunu biliyorum. Ayrıca bütün
zalimlere bir gün kan kusturacağım.
Çomar uzun yoldan geliyordu ve de
çokta acıkmıştı. Hem tavşanı
kurtarmış hem de güzel bir öğle
yemeği yakalamıştı. Ve yemeğini yiye
dursun Aslan, çiçekler rengarenkti,
güneş yakıyordu. Çomar bazen
sıcaktan olacak ki sinekleri
kovalıyordu ama keyfine diyecekte
yoktu bir ara homurdandı.
ÇOMAR: Yemeği yedik, şimdi yolcu
yoluna gerek önce vatan gelir. Hemen
Aslanın yanına gidip gereken
istihbaratı aktarmam gerek. Çünkü o
yegane adaletli şefkatli Kraldır.
Bu arada fil'de Anadolu Aslanıyla
görüşmek için yola çıkmıştı. Bir ara
durakladı kurtlara seslendi.. Bana
bakın buralarda zalim kralın
yandaşları çakallar var dikkatli olun..
KURT: Çakal mı, onları döveriz. Siz
merak etmeyin. Az mı çakal kovaladık
biz fil.
[cavab] VehshiAslan 23 Avq 2014 / 20:32
FİL: İki veya üç olsa döveriz ama
burada bayağı çakal var kalabalık
olabilirler. Siz yinede dikkatli ve
tetikte olun. Sanki kokularını
alıyorum,ortalık bir anda sessizleşti.
Çomarda Aslana doğru gidiyordu ki o
arada çomar filin kesiştiği yola
geliyordu. ve çakal sesleri çoğaldı.
Çomar sesleri duyunca seslere doğru
yöneldi.
ÇOMAR: Yine birilerinin başı dertte.
Hemen bir bakayım belki bir
mazlumun korkutuyorlardır.
Fil ve Kurt hızlı bir şekilde
yürüyorlardı. Çomarda seslere doğru
yürüyordu ki seslerden kalabalık
olduklarını düşünürken çok çetin bir
kavga olabileceğini düşünüyordu ve
koşmaya başladı. Filin düşündüğü
çıkmış çok sayıda çakal fili ve kurtları
sarmıştı ki!
FİL: Ben size demedim mi? Çok
sayıda çakalın çıkabileceğini, ama
yinede merak etmeyin bunlarla başa
çıkabiliriz. Hele siz şöyle arkama
doğru geçin. Baksanıza çembere
aldılar bizi. Bir anda saldırabilirler.
[cavab] VehshiAslan 23 Avq 2014 / 20:32
KURT: Sen merak etme şimdi döveriz
onları.
ÇAKAL: O...! Fil ve iki dostu kurt,
demek buralardan geçmeye
çekinmediniz.
KURT: Biz hiçbir şeyden çekinmeyiz
şimdi görürsünüz siz.
ÇAKAL: O kadar büyük konuşma.
FİL: Ne yapacaksan yap ta görelim
gücünüzü.
ÇAKAL: Saldırın dostlarım.
İki çakal öncü olarak saldırır fil
hortumunun içindeki yedek suyunu
çakallar sıkar. Çakallar suyu görünce
geriye doğru çekilir.
ÇAKAL: Suyun bitti şimdi ne
yapacaksın görelim. Saldırıya devam.
Haydi Çakal dostlarım.
Çakallar bu sefer çemberi daraltmaya
başlar. Yavaş yavaş fil ve kurtlar
saldırıya hazırlanır. Bir yandan
bağırıyor, bir yandan da çakalları
kızdırmak için onlara laf atıyorlardır ki
bir yanda tam kayalıkların karşısında
kayalıkların üstünde korkusuz bir
ses.. Tepelere yankı vuruyordu.
ÇOMAR: Ne oluyor bakayım benim
mekanımda ha... bak sen sayın
çakallar hem de yirmi kişi. Üç kişi
saldırıyor haa... Ne büyük cesaret,
dağılın yoksa hepinizin leşini sererim.
Benim adım Çomar beni görünce
morar.
[cavab] VehshiAslan 23 Avq 2014 / 20:33
Çakal: Sen de kimsin ki seni görünce
moraracağım. Alt tarafı bir Köpeksin.
Biz yirmiyiz unutma....Seni ve bu Fili
Kurtları alıp döver sonrada sıra
Anadolu Aslanına gelir.
Çomar çok kızmış kuyruğu kaldırmış
ve o meşhur Kangal misali kulakları
dikmiş ve saldırıya geçmişti. Üzerine
doğru bir sıçrayış yaparak o kalın
pençelerini bir ona bir buna derken
altısını yere sermişti. Fil hortumuyla
saldırıyor kurtlarda birer birer çakalları
dövüyorlardı. Çakallar kaçmaya
başladı. Bazıları cesaretli olsa da
onlarda kaçıyorlardı.
ÇOMAR: Kaçın kaçın sizi bir daha
buralarda görürsem Leş Kargalarına
yem yaparım bunu bilmiş olun.
Geçmiş olsun dostlar, benim adım
Çomar beni gören morarır. Ama siz
dostumsunuz. Dostlara daima
yumuşak davranırız. Ama kalleşlere,
zalimlere asla.
[cavab] VehshiAslan 23 Avq 2014 / 20:33
FİL: Çok teşekkür ederiz, tam
zamanında geldiniz.
KURT: Evet dostum tam zamanında.
ÇOMAR: Ne tarafa böyle.
FİL: Anadolu Aslanına bir konu
üzerinde görüşmek üzere gidiyoruz.
ÇOMAR: Hayırdır!
FİL: Sadece onunla ilgili.
ÇOMAR: Peki o zaman beraber
gidelim. Yolcu yolunda gerek. Ortalık
karışık, başlarında güvenebilecekleri
yapıda kimse yok. Zalimler kol
geziyor güçlü güçsüzü eziyor, ama
yakında düzelir. İyiler kazanır kötüler
her zamanki gibi kaybeder.
FİL: Doğru söyledin haydi gidelim
görelim. Neyler, neylerse güzel eyler.
ÇOMAR: Kim güzel eyler?
FİL: Orasını karıştırma. Anlayan anlar.
Anlayana davul zurna saz,
anlamayana sivri sinek az, boş ver
bunları.
[cavab] VehshiAslan 23 Avq 2014 / 20:34
ÇOMAR: Şurada barınalım o kavgadan
sonra dinlenmek iyi gelecek bize.
Bayağıda yol aldık, yarın öğleye
doğru varırız.
Çomar, Fil ve Kurtlar buldukları
mağaraya girerler. Sabahın ilk
ışıklarında yola çıkmak istedikleri için
deliksiz bir uyku çekip dinlenirler.
Gün ışımaya başlar, kuş sesleri içinde
uyanırlar. Çomar gerilerek dışarı çıkar.
Dışarıda çok güzel bir hava vardır.
Masmavi bir gökyüzü rengarenk, mis
gibi kokan çiçekler, etrafta yemyeşil
çam ağaçları. Uzaktan gelen çok hoş
bir ezan sesi duyulmakta.
Arkadaşlarına birden Çomar seslenir!
ÇOMAR: Hadi uyanın, erken kalkan
her zaman kazanır. Baksanıza Kuşlar
yine her zamanki gibi işlerine
başlamış, rızklarının peşindeler. Siz
de hala yatıyorsunuz, hele şu
karıncalara şaşıyorum! Karıncalar çok
çalışkan hayvanlar. Geleceklerini
düşünerek, bütün yaz çalışıyor ve
kışa hazırlık yapıyorlar. İmreniyorum
bunlara öbür hayvanlar gibi
şaşırmıyorlar kışın ne yiyeceğiz diye.
Yazın topladıklarını kışın
yiyorlar.Helal olsun size be.....
FİL: Hayırlı sabahlar Çomar,
erkencesin sen.
ÇOMAR: Erken ne demek. Ben şu
insanların ezan dediği sesle kalkarım,
birde gece ezanıyla yatarım. Bana bile
huzur verir. Hatta benim bir
arkadaşım vardı o ezan başlayınca
oda beraber okurdu.
KURT: Evet, evet... Doğru söyledin,
benim bir arkadaşımı insanlar alıp
evlerinde bakmışlardı. Tabi ki
insanların hayatına alışamadı, kaçıp
buralara yine eski yuvası ormanına
geldi. İnsanlar ona iyi davranıyorlardı,
birazda eğitmeye çalışıyorlardı.
İnsanların sesini, hareketlerini taklit
etmeye çalışırdı. O ezan dedikleri
nedir? Ezan okununca sabah
erkenden kalkar oda okurdu ve oda
şöyle derdi, içim huzurla doluyor ama
siz anlamazsınız.
ÇOMAR: Haydi yolumuza az ileride bir
köprü var çok sağlam bir şey değil
ama yinede oradan geçersek yolumuz
biraz kısalır.
FİL: Ne köprüsü?
ÇOMAR: İnsanlar karşıdan karşıya
geçmek için yaparlar. Ama çok eski,
benim dedelerim zamanında yapılmış,
ormanın malzemelerinden ağaçlardan,
anlayacağınız. Ama çok ses
çıkartıyor. Sanki kırılacakmış gibi.
KURT: Ben geçmem o köprüden. Daha
önce öyle bir köprüden geçmiştim.
Düştüm ayağımı incitmiştim, şimdi
çok korkuyorum.
ÇOMAR: Korkacak bir şey yok. Teker
teker geçeriz o zaman kırılmaz.
FİL: Siz çok hafifsiniz. Yalnız ben
sizin yirmi misli ağırlığındayım, beni
tartar mı bu köprü?
ÇOMAR: Oradan, Öküzlerin geçtiğini
gördüm. Her halde geçersin, haydi
bakalım yola devam.
Ve dostlar yürüyordu, havada da
kuşlar onları takip ediyordu. Nihayet
uzaktaki köprü gözükmüştü.
ÇOMAR: İşte köprüye geldik. Önce
kurtlar sonra ben ve en sonunda fil
geçsin. Haydi kurtlar geçin.
Kurtlar korkuyordu. Peş peşe köprüyü
geçtiler ama titriyorlardı. Karşıya
geçince çok sevinmişlerdi. Haydi
haydi ne bekliyorsunuz, geçin
korkacak bir şey yokmuş. Çok kolay
diye bağırdılar. Ama Fil çekiniyordu,
Çomara dönerek,
FİL: hadi sen geç, en son ben
geçerim.
ÇOMAR: Peki, bak. bende geçiyorum,
beni takip et.
Çomar önde fil arkada gidiyorlardı. ve
Çomar geçmişti ki bir çatırdı koptu
Çomar zıplayarak karşıya geçti ama
filin aklına gelen başına gelmiş köprü
fili tartmamış ve kopmuştu. Fil
hortumuyla köprünün bir ucuna asılı
kalmış acı acı bağırıyordu. Çomar bir
taraftan şaşırmış heyecanlanmış ne
yapacağını bilemez bir şekilde etrafa
koşuyordu. Birden karşıdaki
sarmaşıkları fark etti ve
sarmaşıklardan bir uç bulup file doğru
uzattı.
[cavab] VehshiAslan 23 Avq 2014 / 20:35
ÇOMAR: Kurtlar şu sarmaşığı ağaca
dolayın ve ağzınızla sıkı sıkı tutun.
Ben sarmaşığı file uzatıyorum,
ayakları ve hortumuyla buna sarılsın
ve sonra hep beraber çekeriz.
KURT: Bizim gücümüz yeter mi ki?
ÇOMAR: Deneyelim bakalım, olmazsa
hemen ağaca dolarız, düşmesini
önleriz.
Kurtlar aceleyle ipi ağaca doladılar ve
sıkıca tutuyorlardı. Çomar ipi aşağıya
sarkıttı ve...
ÇOMAR: Fil attığım sarmaşığı bir anda
hortumunla yakala oldu mu? biz seni
çekmeye çalışacağız.
FİL: Beni çekemezsiniz, daha tehlikeli
olur siz en iyisi yardım getirin daha
gücüm kalmadı.
ÇOMAR: Peki merak etme. Kurtlar siz
yinede sıkı sıkı tutun ve ucunu
bırakmayın. Tamam mı? Yoksa Fil
kardeşi yok ederiz..
Çomar koşmaya başladı ve bir yandan
da yardım için imdat diyordu, az
ileride gözüne yabani bir At ilişti,
hemen Ata koşarak,
ÇOMAR: Arkadaşım Fil köprüde asılı
kaldı, acele bize yardım etmelisin...
AT: Tamam, hemen filin yanına
gidelim. Ben zaten yardım etmeyi çok
severim, benimde başıma gelmişti,
böyle bir durumla bende
karşılaşmıştım ve bir fil bana yardım
etmişti ve beni kurtarmıştı. Belki o
bana yardım eden fildir, o olmazsa
bile önemli değil. Önemli olan yapılan
iyiliği unutmamaktır. Öğle değil mi?
ÇOMAR: Evet, doğru söylüyorsun,
fakat fazla zamanımız kalmadı yoksa
geç kalmış olacağız.
Bir an önce koşalımda, File yetişelim.
At ve Çomar çok hızlı bir şekilde
koşarlar ve Filin olduğu yere varırlar.
Kurtlarında pek Fili tutacak güçleri
kalmamıştı. Kurtlar, Atı görünce
sevinçten sarmaşığı birden
bırakıverdiler. Tam o sırada bunu fark
eden Çomar, birden sarmaşığı
tutuvermişti ve buna Atta yardım etti
ve Fili çekip kurtardılar. Çok
yorulmuşlardı ama deydi.
Arkadaşlarını kurtarma sevinci
yaşıyorlardı, mutluydular onlar yardım
severdi. Tıpkı Anadolu Aslanı gibi.
FİL: Çomar, çok teşekkür ederim,
hayatımı kurtardın.
ÇOMAR: Ne demek, kim olsa yapardı.
Hem bana değil bu Ata dua et o
olmasaydı biz seni biraz zor çekerdik
ve şu anda yaşamıyor olabilirdin.
Çomar ve arkadaşları Fil ve Kurtlar
Anadolu Aslanının yanına gelmişlerdi.
Aslanın mekanına vardığında küçük
Aslanlar Çomarı tanıdılar ve onun
gelişine çok sevinmişlerdi. Şaka
yapmaya başladılar, onunla oynamak
ister gibi üzerine atlıyor ve
ısırıyorlardı. Fil ve Kurtlardan ise
korkuyorlardı. Onlara hırlıyorlar,
yanaşmayın tarzında kızıyorlardı ki
birden Çomar;
[cavab] VehshiAslan 23 Avq 2014 / 20:37
ÇOMAR: Bunlar benim dostlarım, Fil
ve Kurtlar onlara dostça davranın.
Aynı zamanda babanızın da dostları.
KÜÇÜK ASLAN: Öylemi çok
affedersiniz, sizleri yabancı zannettik.
Ayrıca ilk kez bu kadar iri bir hayvan
gördüm, Fil de çok büyükmüş.
Geçenlerde en küçük reis karıncalarla
tanıştım, Kurtları tanıdım, ama Fil
tanımıyorum.
ÇOMAR: Aferin özür dilemen çok iyi,
babana yakışır bir evlatsın sen, git
şimdi geldiğimizi söyle sen.
KÜÇÜK ASLAN: Peki Çomar hemen
gidiyorum. Ayrıca babam geçenlerde
seni sormuştu. Nerde kaldı bu bizim
Çomar çok merak ettim diyordu. Şimdi
çok sevinecek.
Küçük Aslan babasına haber vermek
için koşmaya başladı. (Bu arada; Kral
Aslanın da yeni tezgahları vardı. Ona
dönersek Aslan Kralın kulağına
gitmişti. Filin Anadolu Aslanının
yanına gittiğini ve Kral köpürüyor ve
hatta onun tekrar Kral olmasını
engellemek için bütün hayvanları
sorguya çekiyor ve korkutuyordu.) Ve
bir gün çok sinirli bir vaziyette, bir
sağa bir sola doğru gidiyordu.
KRAL ASLAN: Demek Anadolu Aslanı;
Ben sorarım o file. Uyuyan Aslanı
uyandıracak bak şu edepsize. Ne
güzel sessizce her şeye göz
yumuyordu. Bizde istediğimiz gibi
hareket ediyorduk. O çok iyi ben ise
iyileri sevmem. Ben kötüyüm ve
Kralım. Tilki çabuk buraya gel.
[cavab] VehshiAslan 23 Avq 2014 / 20:37
TİLKİ: Buyurun Kralım Aslanım
emredin.
KRAL ASLAN: Fil denilen iri yaratık
Anadolu Aslanına gitmiş. Bu konuda
hemen istihbarat toplayın.
TİLKİ: Sayın Kralım; Duyduğuma göre
Aslanın yenide Kral olması için davet
edeceklermiş.
KRAL ASLAN: Demek öyle neye
güveniyorlar ki. Bütün hayvanlar
benim yanımda ve beni destekliyorlar.
TİLKİ: Sayın Kralım geçenlerde
yandaşlarımız Çakallar, Fil ve iki
Kurdu sıkıştırmış. Hatta o iki Kurt
toplantıya çağrılıp gelmeyenler,
Çakallar onları dövecekleri zaman,
Aslanın en yakın fedailer ileriymiş.
Çomar isminde çok iri bir köpek,
çıkagelmiş ve bütün Çakalları
dövmüş.Hem de yirmi çakal korkup
kaçmış bir Aslanı yenecek güçteymiş.
KRAL ASLAN: Çomar ha, daha
önceleri duydum bu köpeği. Demek
bu kadar kuvvetli. Şimdi hemen uçan
zehirli Yılanı ayarla Çomarı yok etsin.
Ayrıca Fili de buraya çağırın.Ona
önemli bir teklifim var; belki o zaman
bize yanaşır.
TİLKİ: Hemen Kralım.
Kral Aslan çok sinirliydi. Çomardan da
çok korkuyordu o Anadolu da çok
seviliyordu. Vatanseverdi en çokta bu
korkutuyordu Kralı. Eğer uçan Yılan
bu suikastı başarırsa büyük bir olay
halledilecekti. Bu arada Anadolu
Aslanı Fil, Çomar ve Kurtları
karşılamıştı.
ANADOLU ASLANI: Vay,vay,vay... Fil
sen uzun zamandan sonra görüştük
hayırdır. Çomar; Nerdesin sen
bakayım. Kurtlar; Sizde hoş geldiniz.
ÇOMAR: Sormayın Aslan Başıma neler
geldi, ayrıca sizle yalnız görüşmem
gerekiyor.
ANADOLU ASLAN: Tamam görüşürüz.
Önce misafirlerle görüşelim, evet
sorun mu var Ortadoğu’da...
FİL: Sayın Aslan, Kral Aslan çok
zalimlik yapıyor. Sık sık
Ortadoğu’daki ve Afrika’daki
hayvanlara saldırıyor. Ve bizlerde
onlara katılmayınca tehdit ediyor.
Senin tekrar Kral olmanı adaletle
bizleri idare etmenizi istiyoruz.
ASLAN: Hızlı kalkan zararla oturur.
Erken öten Horozun başı kesilir.
Kendi düşen ağlamaz. Bu atasözlerini
hiç ama hiç unutmayın. Şimdi
yemeğimizi yiyelim daha sonra
görüşürüz.
Anadolu Aslanı bu atasözlerinden
sonra dostlarıyla yemek yedi. Ve daha
sonra bir ağacın gölgesinde
toplandılar. Anadolu Aslanı, üstün
zekasıyla, heybetli görünümüyle
dostlarına bile işte şefkatli adaletli ve
korkusuz Kral bu olmalıydı
dedirttiriyordu. Bir ara sessizlik çöktü
akşam olmak üzereydi. Aslan
düşünüyordu birden.
[cavab] VehshiAslan 23 Avq 2014 / 20:38
ANADOLU ASLANI: Bakın dostlarım,
benim Kral olmam için bütün
hayvanların desteğini almam lazım.
Bizim amacımız kavga değil barıştır.
Hayvanlar onu destekliyorsa benim
yapacağım bir şey yok. Ama bana
gelirlerde senin Kral olmanı istiyoruz.
Bunun değil derlerse, o zaman başka.
Önce iyilikle söyleriz. Baktık
anlamıyor, o zaman kötekle
hallederiz. Benim dedelerim yıllarca
bu ormanları yönetmiş.
FİL: Sayın Aslan hayvanlar toplantıya
çağrıldığında Güvercin Karınca bu iki
Kurt ve ben gitmedim. Diğerleri
toplanıp gitmişler. Ama korkudan sen
bize önderlik yaparsan zannediyorum
bütün Ortadoğu Asya Afrika’dan bize
destek gelir. Avrupa ormanlarında
zaten fazla yiyecek yok, bizim
içimizdeki Çakallar, Tilkiler, Yılanlar
sayesinde. haaaa bir de Kargalarla
geçiniyorlar onları kullanıyorlar.Çoğu
da sizin öldüğünüzü sanıyor.
ANADOLU ASLANI: Ben bilmem daha
önce benim Krallığımı yıktılar. Şimdi
güvenemiyorum. Ah bir güvensem
ben ne yapacağımı biliyorum!
KURT: Aslan bakın bizler içimizdeki
Kurtlarla ve diğer tanıdıklarla
konuşuruz.
FİL: Evet bende diğerleriyle
konuşurum bu işi hallederiz.
ÇOMAR: Evet Aslan Kralım. O değil
gerçek Kral. Esas Kral, Aslan Kral. Siz
yeter ki isteyin ben varım.. O zaman
biz çalışır tüm ormandaki hatta
Avrupa’daki ormanlarda yaşayanları
bile ikna ederiz.
Anadolu Aslanı, derin düşünceye
dalmıştı. Karar veremiyordu, acaba
güvenebilirimiydi bunlara fakat plan
yapması gerekiyordu. Çünkü çok
akıllıydı bir ara aniden durdu.
ANADOLU ASLANI: Çomar kalsın bizi
biraz yalnız bırakır mısınız. Bak
Çomar hemen Avrupa’ya gidiyorsun
elçi olarak. Kral Aslanın zulmetmeyi
bırakmasını adaletli olmasını,
saldırıları durdurmasını ileteceksiniz
ve ayrıca yolarda dikkatli ol ve bu iki
Kurdu yanına al ve hemen yola çık.
ÇOMAR: Emredersin, Aslan Kralım
Çomarı gören morarır. Siz hiç merak
etmeyin bu görev tamam yolda bir şey
olmazsa artık, ecel gelirse bir şey
yapılmaz, bana müsaade sana rast
gelsin.
ANADOLU ASLANI: Şimdi sen çık
misafirleri bana gönder. Bu işi
bitirelim.
FİL: Karar verdiniz mi Aslan?
ANADOLU ASLANI: Siz iki kurt Çomara
yetişin, onunla beraber gidin. Gereken
yapılacak şimdilik bu kadar. Bizim
milli davamızda başarılı olmamız için
çok iyi çalışmamız, boş yere kavga
etmemiz gerekir. Tüm hayvanlar
eşittir. Ancak kötüler ve iyiler vardır.
İyiler çoğunlukta olursa kötüler bir
şey yapamaz. Fil sende derhal
dönüyorsun, haberimi bekliyorsun
şimdilik bu kadar.
Anadolu Aslanının kafasında neler
vardı bilemiyoruz. Ama hikayemizin
ileriki bölümlerinde tabii ki
öğreneceğiz. Ben zannediyorum
Anadolu Aslanı bu işe bir çare bulur.
Çünkü onun dedeleri uzun yıllardır
adaletli bir şekilde ormanları idare
etmiş, her halde bu işe de bir çare
bulur. Bu arada Çomar tek başına
Avrupa ormanlarına doğru yola
çıkmıştı. Ama onu bir tuzak
bekliyordu.
[cavab] Bölmeye qayıt