TORPAG...
ErRoR_XxX
12 İyun 2014 / 15:40Men evvelce torpaq idim. Bir ovuc torpaq. Sonraiçime RUH geldi ve men İNSAN oldum. Bir gun buruh çıxıb gedecek ve men yene evvelki kimi torpaqolacağam. Bir ovuc torpaq Bir qebirlik torpaq...Bu geliş gedişin arasında omur deyilen bir yol var.Başlanğıcı torpaq, sonu torpaq olan bir yol. Bir deruh var. Torpağı insan ede bilmek uçun. Onungelişini bilib, ayaq sesini duydunsa demeli omuradlı yolda yurumeyi de bileceksen. Olumun addımsesi yurumeye başladığın bu yolun sonu, ruhungeri qayıdışı olsa da bitme noqtesi deyil. Ureyinher tıqqıltısı bu zaman eqrebinin yol xeritesidir.Daim donen ve geldiyi noqteye qayıdan bu yolçuluqolumun gelişi ile yeni bir ox etrafında, yeni birarzu, yeni bir heyat yolçuluğunda donmek şansıqazanır. Mekan deyişir amma meram deyişmir.Men torpağam Yeni men, evvelce torpaq idimHer torpaq kimi menim de arzularım var idi Barveren munbit bir mekan olmaq, sevmek vesevilmek arzusu Bu arzumu heyata keçire bilmekuçun qayğıkeş bir bağbana, bir dosta ehtiyacımvar idi. Dost axtarışına çıxdım Bextim yamangetirdi. O da meni axtarırdı deye bir-birimizi teztapdıq. İlk evvel o elini uzatdı. Mene dostolduğunu subut etmek istedi. Ele ona gore deevvelce meni daşlardan temizledi – çunki ilkvezifesi temizlemek idi Sonra şumladı. Bu daonun ikinci vezifesi idi. Hem de ki, şumlanmamıştorpağa toxum eke bilmezdi axı. Sonra ise engozel toxumlarını ekdi. O işini bitirmişdi. İndi mendost olduğumu isbat etmeliydimDostum MENİ dost etmeye, meni İnsan etmeyegelmişdi. Ruhumun yol yoldaşı idi. Mene de yoldaşolmaq, bu omur yolunu menimle beraber yurumekisteyirdi. Meni torpaq olmaqdan qurtarıb, insanetmek isteyirdi. Bunun uçun o qelbimi daşlardan,– kin, nifret, qısqanclıq, nifaq, hesed, nefs kimiarzulardan,– temizlemiş, oranı Quranı Keriminkerim ayeleri ile şumlamış, iman toxumunuekmişdi. Bu toxum sozsuz itaet sayesine cuceribboyuye bilecekdir. Bu sozsuz itaet bir rehmetyağışına çevrilecek ve bar verecekdir.Dostum mene dostluq borcunu odemiş, indi isemenden qarşılıq gozleyirdi. Menden de dostluqborcumu odemeyi teleb edirdi Men indi borclu birinsan olmuşdum. Bir zaman BOYUK arzularlayaşayan KİÇİK TORPAQ boyuk borc qarşısındaboyuk-boyuk işler gormeli idi. Bunun uçun ilk işdostumu unutmamalıydım. Unutsam borcumu daunudacaqdım. Yaradan mene yardım etmek uçunElçi, Kitab gondermiş, mene her zaman borcumuxatırladan imtahanlar gonderirdi. Gunden-guneborcum daha da çoxalırdı. Mene borcu olduğumuxatırladanlara da bir xatırlatma borcum var idiBorc odenmedikce toxumlar çuruyur, şumlanmışerazi xam torpağa çevrilir ve xam olan torpaqrehmet yağışından mehrum olduğu uçundaşlaşırdı. İndi o evvelki halıma qayıtmışdım. Birovuc daşlaşmış torpaq halına. Amma evvelkindenferqli olaraq indi hem de bir bocum var idi. İslama,Kitaba, PeyğemberlereOmur adlı yolun sonu gorunmeye başlayırdı.Dostumun eziyyeti zay olub gedirdi. Ustelikborclarım da başımdan aşırdı. Boyuk işler uçunyaradılan MEN kiçik torpağa çevrilirdim. Boyukarzuları kiçik nefsani arzularının içinde itibbatırdı. Duşmen menim erazimde at oynadır,meydan sulayırdı. İçimdeki ruh darıxır, qerib elde,qerib torpaqda olduğunu duşunur, bu fanidunyanı terk edib doğma mekana qayıtmaqisteyirdi. Ruhum geri qayıtmaq, enginliyeqovuşmaq isteyirdi...VE bir gun TORPAQ oz murgulu yuxusundanayıldı ve DOSTUNA teref qaçdı. Hardasan dostum,hardasan İslam?! Men İnsanam! Senin Dostun!Sene olan dostluğumu isbat etmek uçun geldimSene olan borcumu odemeye geldim Torpağa dabir ovuc torpaq borcluyam. Onun da borcunuodeyeceyem. Torpağa bu qeder borcla qayıdabilmerem. Borclarımı odemeye qayıtdım RuhumONA qayıtmadan once men sene qayıtdım, İslam...
[cavab]