Ayan01 23 May 2014 / 02:09
Niyə
- Gözlə baxım, problem
olmasa verərəm apararsan.
Nərgiz Kənana az əvvəl
Səlminəyə sənədələri qoy çıx
deyirdin indi mənə əyləş
gözlə deyirsən demək
istəyirdi ki, dilini uddu və
oturdu. Düşündü ki, daha
yaxşı iki dəfə gəlməz. Sakitcə
Kənan sənədlərə baxmağa
başladı, amma fikri Nərgizdə
idi. Arada göz altı ona
baxırdı. Nərgizə isə yax
potoloka gah pəncərəyə gah
qapıya baxırdı. Balaca
uşaqlar kimi otağı kəşf edirdi
sanki. Onun bu hlına Kənan
gülümsünəndə Nərgiz də
gördü
- Noldu? Nəsə səhv yazmışam
- Yox ilk baxışda hər şey
qaydasındadır. Amma..
- Amma nə? Nəsə varsa deyin
düzəldim. Sabaha hazır
olmalıdır.
- Mənə qarşı niyə aqresivsən?
- Niyəki olduqca sakitəm
- Indi demirəm, ümumiyyətlə.
- Mənim sizinlə bir
problemim yoxdur.
- Onda niyə məni yaxına
buraxmırsan
- Anlamadım.
- Yəni məni...
- Mən gəldim...oy bağışlayın
Sevda xanım yerində yox idi
qapını döymədən girdim.
Gələn Yusif idi.
- Ooo kimləri görürəm. Adını
hələ də tapa bilmədiyim
gözəl xanım. Aaa bəlkə adınız
elə gözəldir.
Nərgiz busözə yenə
gülümsündü. Kənan onun bu
gülüşünə necə əsəbiləşdisə
istəmədən adını səsləndirdi
və otağına yoladı. – Nərgiz
xanım gedə bilərsiniz
Nərgiz Kənanın bu tonuna
diksinib cəld otaqdan çıxdı.
Yusif isə o yanından keçəndə
- demək Nərgizmiş..bu daha
ççox yaraşır atan anan
bilirdə..
Nərgiz artıq gülümsəmədən
və reaksiya vermədən
otaqdan çıxdı.
- Nəsə lazımdır Yusif?
- Nə olub niyə hirslənmisən.
Kənan bu suala duruxdu.
Doğrudan da niyə
hirslənmişdi ki...amma bir
bəhnə uydurmalı həm də
Yusifi Nərgizdən uzaq tutmalı
idi..—şeyy.. Nərgiz
əsəbiləşdirdi. Dünən yenə
nişanlısı gəlib onunla işləyən
oğlanı necə döyübsə..inan
görsən qorxardın.
- Doğrudan..
- Hə.. demişdim axı xəstə
nişanlısı var.
- Bu qız onunnla necə
birlikdə ola bilir
- Çox sevir onu. Indicə onu
deyirdi mənə. Dəhşətli
dərəcədə sevir. O dərəcə ki,
gözü başqasını görümr
Kənan ömründə ilk dəfə idi
ki, bu qədər yalanı ard arda
uydururdu.
- Heyf, mənim bəxtimə ancaq
elə qızlar ya evli olur ya
nişanlı ya da rəhmətə getmiş.
Özü bu sözünə ürəkdən
güldü, Kənan isə yalandan
gülümsənərək artıq Yusifi işə
götürdüyünə peşiman
olurdu.
Ülviyyənin anası Gülnaz
xanım artıq elçilər bu gün
gələr sabah gələr adı ilə hər
gün evi dərindən təmizləyir
kim haradasa oturmaq istəsə
- yavaş ol dağıtma qonaq
gələ bilər deyirdi. Görünür ki,
qızının xoşbəxtliyini görüb
artıq etriaz etməyəcəkdi.
Ülviyyənin atsı Kamal bəy
içəri daxil olarkən. Gelnazı
yenə evi yığışdıran görüb –
Bəsdir də, bu evi nə qədər
təmizləyərlər.
- Neyim gəlib desinlər nə
pinti anası var. Qızı da
ointidir yəqin. Eşitməmisən
deyiblər anasına bax qızını al.
- Səni görən olsa evinə
baxmadan qızını alaralar.
- Bu kompliment idi indi
yoxsa nə.
- Ehh Gülnaz.. illər məni
qocaldır amma səndən zərrə
qədər heç nə almır.
Ülviyyənin indiki halının
görəndə ilk dəfə səni
grdüyüm gün yadıma düşür.
Gülnazın ən az istədiyi şey
keçmişi xatırlmaq idi.
- Mən sənə çay gətirim deyib
cəld otaqdan çıxır.
Kamal bəy isə üzünə qonan
kədərlə başını bulayıb. -İllər
keçib axı.. illər.. deyə öz
özünə danışmağa başlamışdı.
Şəhriyar Ülviyyənin
narahatlığını gördükcə özü
də narahat olurdu. Axı vəd
vermişdi ona demişdi ki,
Ülviyyəni tez bir zamana
özünə istəyəcək. Ülviyyə
əslində onun yanına gələn
qadına görə pis olmuşdu
naraatlığı ondan idi, amma
Şəhriyar bunu özü ilə
əlaqələndirirdi. – Ülviyyə inan
mənə, bu məsələi tez br
zamanda həll edəcəyəm
- Hansı məsələni?
- Elçiliyi deyirəm
- əlbəttə inanıram. Narahat
olma. Əsas odur ki,
valideynlərimiz razıdır.
Ülviyyə bu sözü deyərək
Şəhriyara baxırdı. Bəlkə nəsə
hiss edər, bəlkə onun
valideynlərinin istəmədiyini
deyər. Şəhriyarsa onun
üzünü əlləri arasına alıb -
əlbəttə ki. Bir birini uzun
uzun gözlərini içinə baxanda
Şəhriyar onu öpmək istədi.
Ülviyyə isə cəld çəkilib
utanaraq – mən gedim deyib
maşından düşüb qaçdı.
Şəhriyar onun bu hallına
gülərək- onsuzda axır əvvəl
mənim olacaqsan hara
qaçacaqsan ki deyib güldü.
Evə gələndə isə anasını
divanda əyləşən görüb
yaxınlşamaq istədi.
Yaxınlşanda kimləsə telefon
danışığıını eşitdi.
- Narahat olmayın bir az işləri
var, bitirən kimi
gələcəyəik...həəə.. əlbəttə
istəyir. Oğlum mənim
sözümdən çıxmaz. Yox. Yox..
o nə sözdür... Yaxşı gəlinimə
salam de, öp əvəzimə.
Inşallah tezliklə evimdə
görərəm. Yaxşı sağol..gedim
axşama yemək hazırlayım.
Sağol.
- Ana.
- Şəhriyar... burdaydın? Nə
vaxt gəlmisən? Mən yeməyi
qoyum.
- Dayan! Sən Ülviyyəgilə zəng
vurmşdun. Ana çox sağol..
bilirdim ki, bu işi
uzatmayacaqsan.
- Oğlum mən. Yox.. Ülviyyə
deyildi
[cavab] Ayan01 23 May 2014 / 02:13
- Necə yəni? Bəs kim?
- Ana səninləyəm kimə
deyirdin gəlinim?
- Mən
- Nə mən ana nə mən?
Məndən xəbərsiz mənə elçi
gedirsən?
- Oğlum bax, ağıllı balam o
qızla sənin evliliyin
- Nə bax? Nə bax!? Mən heç
nə bilmirəm. Ya sabah elçiliyə
gedirsiniz ya da atamla tək
gedib qızı özümüz istəyərik
Vəssalam
- Oğlum.
- Mən sözümü dedim.
Şəhriyar evdən çıxdı. Şahnaz
divana əyləşib əlini başna
tutdu. Gözləri dolmuş şəkildə
- Mən nenyiyəcəyəm indi
deyib əli ilə ağzını tutdu.
Şəhriyar əsəbi olduğu üçün
Ülviyyəyə zəng vurmadı ki,
səsindən hiss olunar. Ona
görə sms yazıb atası ilə
danışmağa başladı. Sms də
isə qısaca – evdəkilərə
denən, sabah gəlirik.
Yazılmışdı. Atası ilə danışan
Şəhriyar onun razılığını almış
anası getməsə beləonunla
gedəcəyinə söz vermişdi.
Ülviyyə bu xəbəri alar almaz
sevincindən qaça qaça
anasını qucaqlamış – ana ,
ana sabah gəlirlər, sabah
gəlirlər deyə otaqda fırlanırdı.
- Ay qız dayan görüm kim
gəlir?
- Şəhriyar.. yəni ailəsi gəlir.
Elçiliyə... Nərgizə deməliyəm...
- Qızım dayan görüm nə
vaxt...dəli qız...
Ülviyyənin bu sevincini görüb
anası doldu. Nəhayət ki,
rahatlamışdı. Şəhriyarı
tanımaq üçün özü də
səbirsizlənirdi ki, qızını
sehrləyən bu oğlan kimdir.
Gün təkcə Ülviyyəyə uzun
gəlməmişdi. Elçilikdə iştirak
edəcək hər kəs üçün uzun
bir gün oldu. Bitmək bilmirdi.
Nərgiz dostunun şad gününə
o qədər sevinirdi ki, bu gün
Salmaya belə ilişmir, onu
acılamr, onun acı sözlərinə
içdən gülərək keçib gedirdi.
Kənan bu halını görüb xoş
hal oldu. – bu qıza gülmək
doğrudan yaraşır. Deyə
içindən düşünməyə
başlayırdı. – Nərgiz xanımın
kefi bu gün yaman yaxşıdır.
Kənanın səsini eşidib Nərgiz
geri döndü. Eyni təbəsümlə -
hə həm də çox.. necə
olmayım. Şəhriyar bu gün
Ülviyyəyə elçi gedir nəhayət
- Oo təbriklər. Ona görə icazə
alıb demək. Şəhriyar yaxşı
oğlandır. inşAllah onu
xoşbəxt edər.
- Hə həm də qızıl kimi
oğlandır. Nərgizin bu sözünə
reaksiyası dəyişən Kənan
bilsəydim sən belə
bəyənirsən dilə gətirərdik
səni alardı.
- Nə?
- Heç nə. Deyirəm bilsəydim
kefin bu qədər yaxşıdır
çoxdan elçiliyi təşkil edərdim.
Hər gün elçi gələrdim ki, sən
belə güləsən.
Nərgiz yenə anlamamış
baxışlarla Kənana baxdı "bu
oğlanın bir dediyi ilə ikincisi
tutmur, ümumiyyətlə nə
demək istəyir anlamadım
yenə spruşsam deyəcək qız
axmaqdır. ” deyə
düşünərkən.
- Bəlkə bunu qeyd edək?
- Necə anlamadım?
- Yəni gedək çay içək, tort
sevisən?
- Hə sevirəm, amma işlərim
çoxdur
- Müdirin mən deyiləm icazə
verirəm.
- Hə..əlbəttə amma icazə
verirsiniz demək.
Kənan gülümsəyərək
özündən razı halda - əlbəttə
verirəm dedi.
- Onda mən getdim.
- Hara bəs mən? Birlikdə..
- Elçiliyə hazırlığa kömək
etməyə.. çox sağolun və
sağolun. Nərgiz sağollaşıb
getmişdi. Kənan isə çaşqın
halda – məni axmaq
vəziyyətində qoydu deyəsən.
Sənə bu da azdır Kənan.
Axşam yaxınlaşdıqca hər kəs
həyəcandan əsirdi. Budur
vaxt tamam olurdu. Artıq
onlar gəlmək üzərəydilər.
Şahnaz nə qədər istəməsə də
getmək məcburiyyətində idi.
Qapının zəngi çalanda Ülviyyə
otaqda əl ayağı əsirdi. Nərgiz
qaçıb qapını açmaq istəyirdi
ki, Ülviyyənin anası ilə atası
da qonaqları qarşılamaq
üçün qaıya yaxınlşadı. Bir tək
Ülviyyə utandığından çölə
çıxmadı. Qapı açıldı. Salam
verilməmiş hər kəs susub bir
birinə baxmağa başladı.
Aralarında bir tək Nərgiz –
salam xoş gəlmisiniz dedi bir
də Ülviyyənin atası. Digərləri
isə gözləri bərəlmiş şəkildə
bir birilərinə baxmağa
başladılar. Şəhriyarda
valideynlərinin susduğunu
görüb pis oldu və - özü xoş
gördük deyə bildi.
Qapıdakılar isə hələ də bir
birlərinə ölü görmüş kimi
baxırdılar. ardi var
[cavab] tutu 23 May 2014 / 02:43
Ardi ne vaxtdiiiii???))))
[cavab] Ayan01 23 May 2014 / 05:22
tutu, canim yavas yavas yaziram
[cavab] Mr_PsiXxX 23 May 2014 / 05:28
Ayan01, bu gunlerde kime ne soz diyirsen sert cavab verir.size pis menada demedime deyiremki yeni ssenari serial ssenarisidi.beledeki yox adiyati yoxdu isivizde olun -
[cavab] HiDDeN 23 May 2014 / 06:37
Tez paylaw
[cavab] BiG_FE(R)ME(R) 23 May 2014 / 11:07
Maraqlidur.
[cavab] Ayan01 23 May 2014 / 18:39
Təsadüf yoxsa alın
yazısı (Bölüm 15)
[cavab] Ayan01 23 May 2014 / 18:40
Qapıdakıların səsinin
çıxmadığını görüb Ülviyyə
yavaşaşca otağından
boylandı. Və o o qadını
tanıdı. Bu Şəhriyarın anası
imiş. Baxışlarını yer dikmiş və
heç də təəcüblə baxmırdı.
Ülviyyənin anası Gülnaz
xanım səssizliyi pozdu
- Şşş..şahnaz...Ssəlim siz?
- Salam Gülnaz. Şəhriyarın
anası yenə də baxışlarını
qaldırmadan dilləndi.
Hər kəsin nədənsə təəcüblü
olduğunu görə Şəhriyarla
nərgiz isə bir birilərinə
baxaraq çiyin çəkdilər. Onlar
da heç nə anlamamışdılar. –
siz tanışsınız ki. Deyə Nırgiz
dilləndi. Bir açıqlama borclu
olduqlarını duyan hər kəs
təlaşlandı. Gülnaz xanım
özünü itirmədən Kamala
baxaraq qrup yoldaşlarım
olublar dedi. Kamal bəy isə
nədənsə heç də inanmışa
oxşamadı. Kənarda susan
səlim bəy isə udquna udquna
qalmışdı. Kamal bəy içəri
dəvət etdi onları. Bir müddət
yenə heç kim dillənmirdi.
Gülnaz xanım isə Şəhriyara
arada bir baxır gözlərini
dərindən yumurdu. Heç kim
görməsin deyə tez qalxıb
mətbəxə keçdi. Ülviyyə isə
içəri ağlayaraq - anası məni
istəmir deyə Nərgizə
sığınmışdı.
– ay qız dəlisən istəməsə niyə
gəlsinlər. Yəqin sən nə isə
səhv başa düşmüsən. Ağlama
indi çıxanda səni belə görüb
doğrudan istəmiyəcəklər.
Aaaa xəbərin var Şəhriyarın
anası isə atası Gülnaz xalanın
qrup yoldaşları olublar.
- Nə?
- Hə. Qapıdakıların halını
görsəydin elə bil hamı ölü
görmşüdü. Deyəsən bir
birilərindən heç xoşları
gəlmirmiş o vaxtlar. Nərgiz
özü də axırıncı sözü dediyinə
peşiman oldu. Dodağını
dişləyib ümid etdi ki, Ülviyyə
onu eşitmədi. Ülviyyə isə
daha da ağlayaraq – məni
ona verməyəcəklər görərsən,
vermçəyəcəklər.
- Eee Ülviyyə bəsdirdə.. sən
belə eləsən çıxıb Şəhriyarı
bura çağıracağam
- Yox yox. Lazım deyil..
ağlamıram yaxşı.
- Ay sağol. Gəl yavaşca qulaq
asaq görək nə danışırlar. Hər
ikisi qapıya tərəf gələndə nə
qədər elədilərsə heç nə
eşitmədilər. Ona görə yox ki,
otaq uzaqda idi ona görə ki,
heç kim danışmırdı. Səlim bəy
arada göz altı Şahnaza baxır
baxışlarını Kamal bəydənn
qaçırırdı. Kamal bəy isə düz
Səlim bəyə baxırdı. Və bu
baxışlar heç də evində qonaq
qarşılayan ev yiysəi baxışı
deyildi. Daha çox qısqanclıq
və hikkə var idi.
- Heç kimin dillənmədiyini
görən Şəhriyarsa get gedə
ürəyi sıxılır az qala
bağıracaqdı. Atasına tərəf
əyilib
- Nə olub sizə? Belə
edəcəkdinizssə gəlməzdiniz.
Həm qrup yoldaşı olmusunuz
deyirsiniz həm danışmağa
söhbət tapmırsınız. Səlim bəy
astaca oğluna – oğlum
məncə biz indi gedək. Başqa
vaxtı gəlib istəyirik qızı.
- Nə? Ata nə danışırsan sən
Bu an Gülnaz xala içəri girdi.
Çay gətirmək adı ilə getmişdi,
amma əliboş qayıtdı.
Gözlərindən və burnunun
qızarmağından bəlli idi ki,
ağlamışdı. Qonaqların
qarşısında dayanıb baxışını
qaldırmadan – siz getsəniz
yaxşıdır, bizim sizə verəcək
qızımız yoxdur dedi.
Hər kəs bir anlıq ayağa
qalxdı. Kamal bəy xanımının
yanına gəlib onun çiyninə
əlini qoyub. – məncə də bu
söhbət burada bağlansın.
Şəhriyar isə dəli olmuş kimi –
niyə? Başa düşmədim. Mən
sizin qızınızı incidə
- Oğlum söhbəti uzatma
gedirik. Atasının bu sözünə
Şəhriyar lap dəli oldu. Ülviyyə
isə söhbəti eşidər eşitməz
otağından qaçaraq qonaq
otağına gəldi. Ülviyyəni görən
səlim bəy nəfəsini bir anlıq
tutdu. əlindən telefonu
sürüşüb düşdü. Gülnaz onun
bu halını görsə də əhəmiyyət
verməməyə çalışırdı. Amma
Kamal bəyin əlinin altında
olduğu üçün titrədiyini istər
istəməz hiss edəcəkdi. Kamal
bəy isə onun çiynini daha da
sıxaraq gözü ilə
sakitləşməyinə işarə vurdu.
Ülviyyə - eşitdiklərim
doğrudur? Deyə reaksiya
verdi.
- Axı niyə? Şəhriyar?
- Bilmirəm ülviyyə inan mən
də heç nə bilmirəm? Ana ata,
siz küsülü olmusunuz bu
ailəylə, niyə qrup yoldaşlarını
illər sonra gördüyünüzə
sevinmədiniz niyə elçilik
etmirsiniz? Mənə kimsə izah
edəcək
[cavab] wfarm_tk** 23 May 2014 / 19:10
wfarm.tk
[cavab] Bölmeye qayıt