Bana sevmeyi oyren Rabbim imza:Ibis(PRINCE)

pol PRINCE 1 Noy 2012 / 19:02
Bana Seni Sevmeyi Öğret Rabbim!...
…yüreğimi yanıma alıp geldim.
Bana seni sevmeyi öğret Rabbim!
Bilmektesin içimin matemini.
Yavrusunu diri diri gömen anaların
ahıdır damarlarımda yürüyen. En
çok neyi sakındıysam önce onu
aldılar ellerimden. Aklımı zayi
ettiler. Hele yüreğim… Ah! Hele
yüreğim… Kırdılar onu koruyan
kafesi. İçimde büyüyen çocuklara
sorma sabahın hükmünü? Nereden
bilecekler ki! Güneşimi çaldılar
Rabbim? Emanet aydınlıklarla
aradım yüreğimi. Körlere yol sorar
oldum. Gözbebeklerim döküldü
avuçlarıma. Karanlığın hükmünün
geçtiği yerlerde Nuruna sığındım
Rabbim. Bulduğumda
paramparçaydı, kırgındı, ağlamıştı.
Ne kadarda acımasızdılar; yüreğimi
yetim bıraktılar Rabbim!
Şimdi yüreğim kör, yüreğim sağır,
yüreğim dilsiz… Şüphesiz ki bu
apaçık bir hüsrandır biliyorum.
Yüreğimi sensiz bıraktılar Rabbim!
Gönül verdiğim tüm sevgililer
ansızın terk edip gitti ey Vefiyy!
Anladım bir sendin en vefalı,
anladım yalnızca sendin biricik
Sevgili!
Güvendiklerimi yitirişim öğretti ey
Malik! Ancak sendin tüm sevgilerin
mutlak varisi!
Kimsem kalmayınca senden gayri
bildim ki bir sendin Kimsesizlerin
Vekili!
Ey terbiye eden Rab!
Ey âlemlerin Rabbi!
Ey benim Rabbim!
Sen ki, yetim bulup barındıran
Rahim’sin!
Sen ki; kalpleri kudret elinde tutan
Kadir’sin!
Sen ki; kalpleri evirip çeviren
Mukallib’sin!
İsim ve sıfatlarınla yüreğimden öyle
bir yakala ki, senden gayrisine
baktırma Rabbim.
Güzelliğinle öyle kuşat, öyle kuşat ki
çirkinliklerin peşinden gidemez
olsun Rabbim!
Öyle sev öyle sevdir, öyle sevdir ki,
zehirli sevgileri tanımaz olsun
Rabbim!
Ey mutlak bağış ve af sahibi olan
Ğafur!
Ey tüm günahları sınırsız af ve
bağışıyla tekrar tekrar affeden
Ğaffar!
Ey sonsuz lütfü ve hilmiyle
günahlarımızı azarlamadan başa
kalkmadan affeden Ğafir. Bizleri
affet!
Ey hesap gününde hataları
affedeceğini umduğum tek zat!
Ey sınırsız rahmet sahibi olan
yüceler yücesi. Bizleri affet!
Ey Zekiyy, Mutahhir olan Kuddus.
Bizleri affet!
Ancak iman etmeyenler ümit
kesermiş rahmetinden. Umut
çiçeklerini soldurmadım hiçbir vakit.
Rahman isminin tecellisiyle örttüm
yüreğimi. Hafiz ismine emanet
ettim korumaya gücüm yok
kendimi. Şahit ol ki ben yalnız sana
iman ettim.
Gözyaşlarıma tutunup affına
geldim. Kabulün müdür Rabbim?
Kimsesizim. Kimsesizliğimle sana
geldim. Şanına yemin ederim ki
kimsem de olsa; yine sana, yalnız
sana, hep sana gelirdim.
Kul olabildiğim anları topladım
göğsünden zamanın. Zayi ettiğim
anların hüsranıyla sana geldim.
“onlar hayvan gibidirler beklide
daha aşağı” beyanınla titredim nice
vakit. İnsan kalabilen yanımla sana
geldim.
Seni unutmanın utancı, senin
unutmayacağın müjdesiyle sana
geldim.
Senin için olmayan gözyaşlarının
çirkinliğidir yanaklarımdan akan. En
zayıf halimle sana geldim.
Sana adanmayan nice sözler
savurdu dudaklarım havaya.
Çürüyen dilim gün geçtikçe
ağırlaşıyor ağzımda. Dilimle
ettiklerimin kefareti olsun diye
sesimi dilsizlere infak ettim. İşte
sana suskunluğumla geldim
Rabbim.
Ardımda bıraktım senden gayri ne
varsa.
Yüreğimi yanıma alıp geldim.
Bana seni sevmeyi öğret Rabbim!

[cavab]


 
Bölmeye qayıt
19.04.13 22:00
0.2377 san.
© 2012 - Şen Fermer Oyunu Tarla.az