HeYaT :/

Ayla 23 Yan 2014 / 21:10
Hərdən elə anlar olur niyəsini bilmədən yaxşı olmadığın halda yaxşıyam deyirsən , getmək istədiyin halda qalırsan , danışmaq istəyib amma susursan,ürəyin istədiyi neməti təklif edənə toxam deyib yemirsən , ağlamaq istədiyin halda amma gülürsən , darıxdım demək istəyirsən amma əlayam , deyib darıxmamazlığını sübut etmək üçün gülürsən sanki içdən gələn gülüşlərmiş kimi , küsdüyün halda ən yaxınınmış kimi davranırsan bir insana . Və bu siyahını çox uzatmaq olar. Amma çox pis duyğulardı bunlar. İçini buruldur sanki. Ən yaxın insanlardan gələn diqqətsizlik, inçiklik insanı karuselə minərkən içinə gələn o hisslərə bənzəyir. Sanki içində bir mixser və ya burulğan olur. Ürəyin qırtlağ nahiyyəndə döyünür və sən nəfəs alammırsan.. Və on ağlamaq gələr amma gizlədərsən.. Güvəndiyiniz dağlara qarlar yağanda ən gözəl çarə dağı qar ilə baş başa buraxmaqdır. Gün gələr qarlar eridiyində dağ sizin yolunuzu gözləyəndə , ona ən yaxşı cavab sizin ona başqa dağdan salam yollamağınızdır.. Əgər sizə verdiyi dəyər azalıbsa və sizi incidirsə həmin insanla elaqələri kəsin. Problemim var, başım qarışıqdı, vaxt yoxdu, bunlar behanədi insan sevdiyi insanları və onunçün dəyərli olanları heç zaman sevməməzlikdən gelib, dəyərsizləşdirmir... :/
[cavab]