KrutoY_YeTiM 5 Yan 2014 / 00:18
Salam ana. Necesen? Ümid edirem yaxşısan. Men
de yaxşıyam. Burada havalar hele istidir. Ana,
bilmirem ne yazım, neden yazım. Yox, bele alınmır.
Bilirsen, saxtalığa nifretim var. İndiye qeder heç
vaxt yalan danışmamışam sene. İndi ise
utanmazcasına sene yaxşı olduğumu yazıram. Heyat insana neler öyredirmiş. Men yaxşı deyilem.
Hetta ağlayıram. Sebebini desem, heç bilmirem
nece qarşılayacaqsan. Bir neçe saat evvel işden
gelib televizoru açdım. Meşhur bir müğenni
pişiyine ad günü keçirirdi. Hele tort da, üstünde
bezekli şamlar da vardı. İnsanlar zeng vurub pişiyin ad gününü tebrik edir, ona uzun ömür, can
sağlığı arzulayırdılar.
Ana, bu gün menim 25 yaşım olur. Ad günümdü.
Çox tekem. Etrafımdakı uğursuz, heyatdan
küsmüş insanlarsa heç öz ad günlerini
xatırlamırlar. Anacan, axı bu…. Yox, bu heç haqsızlıq da deyil. 25 yaşım olur, amma insan
olmaqdan başqa heç kimem. Heç ne etmemişem
bu 25 ilde. Bilsen nece paxıllığım tutur buzda
sürüşen qıza. 21 yaşı var, çempiondu, buz
üstünde gözel musiqilere reqs edir, uçur. Mense
bu yarımqaranlıq otaqda, çürümüş pencereinin qabağında oturub yegane yaxınıma – sene
mektub yazıram.
Ana, yorulmuşam. İnanmazsan ne qeder
yorğunam. Niye doğmusan meni? Ona göre ki,
boynuma övlad borcu damğasını yapışdırıb, ömür
boyu seni qoruyum? Gencliyimi küleklere verib seni temin edim? He? Mehv etmisen heyatımı. İndi
bax, 25 yaşımı yad ölkede, heyvan kimi işlemekle
keçirirem. Sebeb – yad ölkedi deyib menimle
qalmaqdan imtina eden ve her mektubunda
menden şikayetlenib incidiyini biruze veren
qadını temin etmekdi. Dünen qonşumuzun qızının toyu idi Ağappaq
gelinlikde idi. Yadındamı, men balaca idim,
sandıqdan öz gelinliyini çıxarıb deyerdin:
“Toyunda bunu geyeceksen”. Yox, elbetde
xatırlamırsan. Niye hele de yaşayırsan axı, ana?!
Çox qeribedi, daha heç kime ve heç neye hesed aparmıram. Arzum da yoxdu. Bütün
gözelliklerden o qeder uzaqlaşmışam ki, onlar
mene aid deyilmiş kimi hiss edirem özümü.
Ah ana, saçlarım da tökülür. Daha o ipek kimi
uzun
[cavab] KrutoY_YeTiM 5 Yan 2014 / 00:19
saçlarım yoxdu. Dünen kesdim hamısını. Ellerim de
ki, cod – kişi eli kimi. Qocalıram, ana. Belke de
bütün bu hessaslığım orta yaş dövrüne
yaxınlaşmanın depressiyasıdır.Qocalıram, ana.
Gencliyimi yaşamadan.
Herden düşünürem, kaş bir övladım olaydı. Atası heç olmayaydı. Menim atam atmasaydı meni.. Bu
kaşlar onsuz da heç neyi deyişmir. Bir qızım
olaydı. Her gün saçlarını darayıb toplardım. İşden
gelib dizimin üste oturdar, nağıllar danışardım
ona. Qızımla iki refiqe kimi gezerdik. Ana, sen
bunların heç birini etmedin menimçün. Ya da bir oğlum olsa, dost olsaq onunla. Ana, men ede
bilerdim bunu. Bilirsen niye etmedim? İller sonra
övladımın mene, bu rengsiz heyata, çürümüş
otaqlara, doğuluşuna lenet yağdırmasını
istemedim. Yeqin oxuyub hemişeki kimi “
tikanlısan, sancıb üreyimi eridirsen” deyeceksen. Vaxtdı. Getmeliyem. Amma işe yox. Heyatımın
yegane şerefli addımını atmağın zamanı geldi.
Hara getdiyimi gizletmeyecem. Körpüye gedirem.
Özümü çaya atmağa. Acılarımı soyuq sularla
söndürmeye. Çox sevirdim oranı. Boz heyatımın
yegane rengli hissesi. Xahiş edirem, ana, eger üreyinde az da olsa analıq
vicdanı varsa, ağlayıb, ağı deme mene. Men zavallı
insanam. Bütün o qarışıq ve kederli heyatımdan
sonra lütf edib meni buna layiq bilme. Heç olmasa
ruhumu azad burax. Men ne ölürem, ne de intihar
edirem. Özüm sakitce qerar vermişem ki, senin ve bütün bu çirkinliklerin olduğu dünyadan imtina
edim. İncime menden. Ağlaya, kederlene de
bilmirem. Bunlar üçün bele, yorulmuşam. Ölmek
ölmekdirse, xırıldamaq ne demekdir demişler. Düz
demişler. Mektubumu sakit oxu, yaxşı? Bir de, bir
de, yene bir daha bağışla meni. Öpürem. “ Mektubu zerfe qoyub bağladı. Qapı döyüldü.
Poçtalyon idi. Ona zerf uzatdı. “ Yene dözmeyib,
tez yazıb mektubu”.
Açmaq istemirdi zerfi, qorxurdu. Qorxurdu ki,
birden anasının mektubunu oxuyub yumşalar
üreyi. Divara söykendi. Bir az düşünüb açdı zerfi. “ Salam. Bu mektubu size qonşunuz X… yazır.
Dünen axşam ananız vefat etdi. Gec gele
bileceyinizi nezere alıb
[cavab] KrutoY_YeTiM 5 Yan 2014 / 00:22
defn etdik. Başınız sağ olsun. Evin açarları…”
Zerfi parça-parça etdi. Göz yaşları içinde
boğulurdu. Mektub bu gün gelmişdi. Demeli bir
hefte evvel…
Divarları yumruqladı. Başını qapının çerçivesine
vurdu. Qanlar içinde qaranlıq künce çökdü. - Ana, sen cox pissen.. Heç vaxt düşünmedin meni.
İndi bele, özünü düşünüb, meni qabaqladın. Ana,
niye sevmedin meni he? Axı yaxşı övlad idim
men. Bunlara layiq deyildim. Niye tek qoydun axı
meni?!
Bir az da ağlayıb susdu. Başını divara söykeyib yatmışdı.
[cavab] rowa 5 Yan 2014 / 02:45
Kederlidi,düşündürücüdür.
[cavab] KrutoY_YeTiM 5 Yan 2014 / 05:33
cox saq olun
[cavab] ErRoR_MEDVED 5 Yan 2014 / 06:21
Ehh bu heyat,sen saydigni say gor felek ne sayir

[cavab] Bölmeye qayıt