KrutoY_YeTiM 31 Dek 2013 / 14:41
Universitetde telebe olanda yarım gün idman
malları satan bir mağazada işleyirdim. Kiçik bir
oğlan uşağı heftede en azı iki-üç defe bu
mağazaya gelir ve almaq istediyi basketbol
topuna baxıb gedirdi. Men de müdirimle onun bu hereketine gülürdük.
Çünki mağazadakı en bahalı basketbol topunu
almaq isteyirdi. Ancaq bütün bunlara
baxmayaraq, deyesen, o bu qerarında çox ciddi
idi… Bu hadise demek olar ki, bir neçe ay davam
etdi. Her defe de uşaq mağazaya gelir ve basketbol topunun satılmadığını görende
sevinirdi. Bundan sonra ise onun topu eline
götürmek, orabura çevirmek ve sonra da diqqetle
yerine qoymaq vaxtı idi... Nehayet, bir gün uşaq mağazaya bir ayaqqabı
qutusu ile geldi. Üzünde böyük bir tebessüm
basketbol topunu almaq istediyini bildirdi.
Müdirim topu yerinden götürdü ve asta
addımlarla kassaya doğru apardı. Uşaq o vaxt
ayaqqabı qutusundakı xırda pullarını sayırdı. Uşağın cemi 9 dollar 99 sent pulu var idi (Görünür,
uşaq, topun üzerindeki “7” reqemini “1” reqemi
kimi oxumuşdu). Müdirim mene baxıb
gülümsedikden sonra uşağın pullarını diqqetle
saydı ve ona: — Düzdür! Tam 9 dollar 99 sentdir,
— dedi. Sonra da topu bir torbaya qoyub uşağa uzatdı. Uşaq mağazadan çıxandan sonra
müdirimden niye bele etdiyini soruşdum. O ise
mene: — Oğlum, men bu 60 dolları belke başqa
bir yerden ala bilerem, ancaq bu uşağın sevincini
heç bir yerden ala bilmerem, — deye cavab verdi.
[cavab] esqin 31 Dek 2013 / 14:43
KrutoY_YeTiM, cox gozel
[cavab] (=2_DoSt=) 31 Dek 2013 / 14:49
ela brat
[cavab] (=AyaN=) 31 Dek 2013 / 15:07
super
[cavab] 12K 31 Dek 2013 / 15:55

[cavab] Aslan_Pencesi 31 Dek 2013 / 16:12
ela qaqa
[cavab] ErRoR_MEDVED 31 Dek 2013 / 16:28

[cavab] Bölmeye qayıt