KrutoY_YeTiM 20 Dek 2013 / 20:29
amma narahat da olma, heleki heç yana
getmirem” deyib elime bir öpücük qondurdu.
Sonra eve getdik. Eslinde men getdim, o ise söz
verdiyi kimi xestexanaya. Sonralar öyrendim ki,
evveller de gedirmiş. Sevdiyim şexs xerçeng
xesteliyine tutulmuşdu, - udqundu, gözünden gelen yaşlara artıq hakim ola bilmirdi, salfetle
gözünün yaşını sildi, bu sefer ehtiyat etmeden,
çünki bilirdi ki, ebes yeredir, gözünün qarası
tamamile üzüne yayılmışdı, - bunu bilende sanki
deli olmuşdum, yene de arada görüşürdük, amma
bu artıq evvelki kimi deyildi, hemin hadiseden sonra onun üzüne baxmaq mene eziyyet verirdi.
Bilirsen mi, en pis şey nedir?, - Sevinc bir şey
demedi, sadece daha diqqet kesilib refiqesine
qulaq asmağa başladı, Arzu ise onun cavabını
gözlemeden davam etdi, - Sevdiyin bir insan
gözünün qabağında tükenir, sen ise heç ne ede bilmirsen. Elinden bir şey gelmir. Bunu seyr
elemek mecburiyyetinde qalırsan. Bundan daha
dehşetli ne var, İlahi?! Ondan xebersiz hekimleri ile görüşdüm, bir şey
etmelerini istedim, o bele tez öle bilmez dedim,
hele onun ne yaşı vardı ki, bizim hele ne qeder
gerçekleşmeyen xeyallarımız vardı. Beli, ele
gerçekleşmemiş de qaldı. Xestelenmeyinin
sebebini soruşdum, polietioloji dediler, - Sevincin sual dolu baxışlarını görüb, izah etmeye çalışdı, -
yeni, neyden emele geldiyi ve ya emele gelme
sebebi deqiq bilinmir. Hele de onun yaxında
dünyanı terk eleyeceyini düşüne bilmirdim.
Menim bütün dünyam o idi, o olmadığı yerde men
de yox idim, onun üçün hele meseleni tam anlamış deyildim. “Bes müalice? Müalice
etmemisinizmi? Müalice edin Kenanımı!” dedim
hekimlere. Onlar ise, aciz bir şekilde her iki,
kompyuter ve maqnin-rezonans
tomoqrafiyasından keçirdiklerini, şişin beyinde
yeterince böyüdüyünü bildirdiler. Ardından da, “bağışlayın xanım, amma artıq her şey üçün çox
gecdir. Her şey Allahın qüdretine qalıb. Görünür
onu çox sevirsiniz, ona bolca dua edin. Onun
buna ehtiyacı var”. Hekimin bu cümleleriyle
sarsıldım, o ana qeder meselenin ciddiyyetini tam
[cavab] KrutoY_YeTiM 20 Dek 2013 / 20:31
anlamış deyildim. “Nece yeni? Yoxsa o...”, cümleni
tamamlaya bilmemişdim. Nece tamamlaya
bilerdim ki, o sözü Kenanıma qarşı nece işlede
bilerdim ki?! Hekim, “onun çox ömrü qalmayıb,
çalışın bu vaxt erzinde onu incitmeyin, küsmeyin,
ona xoşbextlik verin, belke ele bu xoşbextlik onun heyatını biraz daha uzada biler”. Bir sual
vermek isteyirdim, cesaret ede bilmirdim, ne
qeder çalışırdımsa da, bacarmırdım. Biraz cesaret
topladım, “hekim, bes ne qeder...”, cümleni
tamamlaya bilmemişdim. Sözler boğazımda
düyümlendi, yuxarı çıxmadı, amma hekim meni başa düşmüşdü, “iki-üç ay. O da hele deqiq deyil”
dedi. Bunu eşiden kimi ele ağlamağa başladım ki,
hıçqırıqlarımı tuta bilmirdim. Hekimler bezen teselli
namine cümleler deyirdiler, amma men heç ne
eşitmirdim, eşitmek de istemirdim. Bunun ne
tesellisi ola bilerdi ki?! Sevdiyim gözümün qabağında tükenir, menim ise elimden heç ne
gelmir. Heyatımı vermek ona bir şey
qazandıracaqdısa, heç düşünmeden vererdim.
Amma yox, teessüf ki, yox. Hekimin otağında
belke ele bir saat ağladım. İki aydan biraz çox vaxt keçmişdi. Artıq ağrıları
keskinleşmişdi. Onu bu halda görmek de, meni
tükedirdi. Bezen üsyan etmek isteyirdim, amma
Kenan bunun çox böyük günah olduğunu ve
menim ne olursa olsun, üsyan etmemeyimi
demişdi. Şükür, etmedim. Namaza başlamağımı ele çox isteyirdi ki, amma göre bilmedi. Onun... onun
bu dünyayla vidalaşmağından texminen iki ay
sonra başladım namaza. Deyirdi ki, seven
sevdiyiyle cennetde bir olur, biz gözel müselman
olmağa çalışaq, inşallah cennetde bir olarıq, -
udqunub, sakince “inşallah” dedi, - mene Quran oxumağı da öyredecekdi.
Bir gün tanımadığım nömreden mene zeng geldi,
onun bacısı idi. Kenanın xestexanada olduğunu
ve meni, ve meni son kez görmek istediyini
bildirdi. Onun yanına getdim. Bacısı mene qapının
ağzında gözlemeyimi söyledi, anası içerideydi. Biraz sonra anası da çıxdı, anasının ağlamaqdan
gözleri şişmişdi. Mene baxdı, “Arzu sensen,
qızım?” deye soruşdu. Utandığımdan başımı aşağı
eyib, “beli” deye
[cavab] KrutoY_YeTiM 20 Dek 2013 / 20:32
bildim. “Keç, seni gözleyir” dedi. İçeri keçdim. Kenan ele oradaca uzanmışdı. İki
gün idi görmürdüm, başında saçı da yox idi. Onu
gören kimi ağlamağa başladım. “Ağlama, Arzum,
yaxınıma gel” dedi. Sesi de biraz deyişmişdi, belke
de mene ele gelirdi. Elimi tutdu, danışmağa
başladı, “yadındadırsa, sene en çox Arzum deyerdim. Bunu tek senin adınla
elaqelendirmirdim, hem de menim arzum, xeyalım
olduğun üçün deyirdim. Nesib olmadı, neynek,
alın yazısı. Allah(c.c) bele istemiş, bele de oldu. İndi
arzum biraz ferqlidir, arzum odur ki, Allah(c.c) bizi
cennetine qoysun, biz de orada sonsuzadek birge yaşayaq. Bu dünyada onsuz xoşbextlik uzun
sürmez. Beli, menim ömrüm çox az qalıb, amma
çox üzülme. Allahdan(c.c) gelmişik, Ona(c.c)
döndürüleceyik, bu Allahın(c.c) qanunudur.
Gedirem, amma gözüm arxada getmek istemirem.
İsteyirem ki, mene bezi şeylerde söz veresen. Seni xoşbext etmek isteyirdim, ede bilmedim, amma
yene de xoşbext olmağını isteyirem. Men
gedecem, amma sen yaşayacaqsan...”, burada
sözünü yarımçıq qoydum, “sensiz ebediliyi teklif
etseler, ele bu deqiqe, men bir anı seçerdim, amma
seninle...” dedim. “Ele deme gözüm, mene burada söz ver ki, bir delilik etmeyeceksen, ele bir
müddet keçdikden sonra birini...” bele deyib biraz
dayandı, mence “sevib” sözünü işledecekdi,
amma mümkün olmayacağını bildiyi üçün o sözü
işletmeden davam etdi, “biriyle evleneceksen,
uşaq sahibi olacaqsan, mensiz de olsa heyatına davam edeceksen”. Ne qeder ağır olsa da, söz
verdim, çünki onun gözü arxada getmeyini
istemirdim. “Seni sevirem” dedi. “Men de...” deye
bildim. Danışa bilmirdim, sadece onun üzüne
baxıb dayanmadan ağlayırdım, “artıq gözüm
arxada qalmaz, axiretde görüşenedek, helelik” deyib gülümsedi. “Ele deme” deyecekdim, amma
eli boşalmışdı, qışqırdım, silkeledim, amma nafile,
o artıq bizim dünyamızdan köçmüşdü. Ele
ağlamağa başladım ki, sesime anası, bacısı geldi.
Onların da derdi böyükdü. Men sevdiyimi, onlar
ise, biri tek oğlunu, biri ise qardaşını itirmişdi. Onlar da onu çox
[cavab] KrutoY_YeTiM 20 Dek 2013 / 20:35
sevirdiler, elbetde, Kenan kimisini sevmemek
olardımı. Bezen, “hamının düşmeni olur” deyirler,
mence onun yox idi. Nece ola bilerdi ki...
Dinimizin qanunudur, defn merasimine qadınlar
qatıla bilmezler. Ona göre sonra getdim onun
yanına, mezarının yanına. Saatlarla ağladım. Onunla danışdım, daha doğrusu, men danışdım, o
dinledi. Men danışdım, o dinledi..., - o anları
xatırladıqca, kim bilir, belke de onda ağladığı kimi
ağlayırdı, sanki o anları yeniden yaşayırdı,
baxmayaraq ki, üstünden iller keçmişdi. - Ağlama Arzu, inşallah zamanla yene seveceksen
ve...
- Ne sevmeyi, Sevinc?, - Arzu onun sözünü yarıda
kesdi, - insan heyatda yalnız bir defe esl sevgiyle
sevir, ondan sonra ancaq ona benzerlerini axtarır.
Gözleri ona benzer, danışığı ona benzer, davranışı ona benzer. Elbetde ki, heç kes onun yerini bir
daha vermeyecek, amma en azından onu
xatırlatdığı üçün sevirsen...
Sevinc artıq susmuşdu, bütün bunları yaşamadığı
üçün bir şey de deye bilmirdi. Meseleni daha da
qelizleşdirirdi, ona göre susmağı seçdi. - Bir neçe gün sonra bacısı zeng etmişdi. Menimle
görüşmek istediyini bildirdi. Kenanın mezarına
getdikden sonra eve qapanmışdım, çöle
çıxmırdım, zenglere cavab vermirdim.
Universitete getmirdim. Amma bacısıyla görüşe
getdim, çünki bizi bağlayan deyer, Kenan idi. Mene bir hediyye verdi, üstünde de bir yazı.
“Arzum menim. Eslinde bu hediyyeni özüm
vermek isteyirdim, amma hiss edirem ki, o vaxta
qeder dözmeyecem. Ona göre bacıma tapşırdım,
bunu sene versin deye. Ad gününü tebrik edirem.
Arzu edirem ki, bir neçe il bundan sonra ad gününü sahib olacağın ailenle birge qeyd edesen.
Kenan”. Ad günümdü, özümü unutmuşdum, ad
günümü nece yadda saxlayacaqdim?! Meyer
mene gelen zengler, mesajlar ona göre imiş.
Gümüş bir bilerzik, onun mene son hediyyesi, -
bele deyib sol elini qaldırdı, qolunda gözel bir bilerzik vardı, - bax bu bilerzik. Onu bu dünyadan
köçenedek taxacam.
Ölümüne bir neçe gün qalmış almışdı. Ele ağır
veziyyetinde bele meni düşünmüşdü, - bunu
deyib
[cavab] KrutoY_YeTiM 20 Dek 2013 / 20:36
başını masanın üstüne qoydu. Artıq otaqdan
yalnız Arzunun ağlamağının sesi, bir de bezen
onun sayıqlayarcasına “meni düşünmüşdü, meni
düşünmüşdü” sözleri eşidilirdi...
Bir gün sonra Arzu üçün gün hemişeki kimi sade başlamışdı.
Zengli saatın sesiyle oyandı, namazını qıldı,
duasını etdi, sonra da evdekileri oyatdı. Seher
yemeyini hemişe özü hazırlayardı. Daha doğrusu,
seher süfresini. Seher yemeyini yedikden sonra,
ele dünen geydiyi paltarı geyindi. Eslinde bu gün başqa bir don geyinecekdi, amma dünenki
hadiseden sonra heç neye hevesi qalmamışdı, ona
göre de onu ütülememiş yatmışdı. Gözüne sürme
sürüb, biraz da bezenib evi terk etdi. Yolda çox
vaxt getdiyine göre, yolda her zaman kitab
oxuyardı. Bu eslinde ona Kenandan keçmişdi. Kenanı her zaman yolda oxuyan görerdi, doğru
da edirdi, günde iki-üç saat boşu-boşuna
getmekdense, oxuyaraq vaxtını deyerlendirirdi.
Ele ona göre çantasında en azı bir kitab olardı. Ofise çatıb başqa işçilerle görüşdükden sonra
birbaşa qapıya açarı salıb qapını açdı. Heç vaxt
yoxlamazdı ki, belke Sevinc ondan tez gelib qapını
açıb. Çünki bu iki il erzinde cemi bir defe Sevinc
ondan tez gelib, bir defe de eyni vaxtı gelmişdiler.
Sevinc artıq gecikmeye verdiş etmişdi. Yaxşı ki, direktor bir söz demirdi, hemişe deyerdi ki,
“tercümeleri vaxtında çatdırın, qalan ne edirsiz
edin”. Oturan kimi dünenden qalan tercümelere girişdi.
Axşam terefi verilen ve iki gün erzinde tercüme
edilmeli olan yazılar. Belke dünen de bitire bilerdi,
amma dünenki hadiseden sonra yalnız bir
hissesini tercüme ede bilmişdi. Biraz tercüme
etdikden sonra saata baxdı, artıq Sevinc yarım saat gecikirdi. Birden nese olar deye zeng etmeyi
düşündü, sonra “arada bir saat da gecikendir”
deyib, imtina etdi. Elindeki kağızı bitirdikden
sonra yene saata baxdı, qırx beş deqiqe keçmişdi,
amma Sevinc hele de ortalarda görünmürdü. Birden qapı açıldı. Gelen Sevinc idi. Düz elli deqiqe
gecikmişdi, amma Arzu ona heç ne demedi.
Sevincin o halını gören heç kes heç ne demezdi
[cavab] KrutoY_YeTiM 20 Dek 2013 / 20:39
eslinde. Ağlamaqdan gözleri şişmişdi, ele ağlaya-
ağlaya da yerine keçib oturdu. Arzu ona teref
yaxınlaşdı, Sevincin elinde bir mektub vardı.
Üzerinde “Sevinc” yazılmışdı. - Bu ne mektubdur bele?, - deye Arzu soruşdu,
görünür, meseleni başa düşmeye çalışırdı.
- Seher qapının ağzında tapdım.
Arzu Sevincin elinden mektubu götürdü, ikinci
heç tereddüd de etmedi, sanki onun da
oxumağını isteyirdi. Arzu mektubu açdı, içerisindeki kağızı oxumağa başladı: “Sabahın xeyir, Sevinc. Bunu yazmaq mene ne
qeder ezab verdiyini bir bilseydin, haradan
bilecekdin ki, sen heç meni sevmedin ki. Belke de
en çox ilk cümleni yazmaq mene ezab verirdi,
çünki hemişe arzu etmişem ki, seher üzüne bir
öpücük qondurum ve sen ayılanda deyim, “Sabahın xeyir, Sevinc”. Nesib olmadı, neynek.
Taleyimiz beleymiş, menimkinde bir terefli
sevmek yazılıbmış. İki gün bundan evvel mene dostluq teklif
etmişdin. Birden-bire onu eşitmek meni çox pis
etmişdi, amma men yene de ümidimi
itirmemişdim. Senin hele yaşının az olduğunu ve
biraz düşünmek istediyini zenn elemişdim. Amma
dünene qeder. Çünki bir anlıq başqasını seve bileceyini düşündüm ve fikrimde yanılmadım.
Dünen seni teqib etdim, bağışla, amma etdim.
Seven insan ağıla gelmeyecek işler görür, daha
doğrusu, qelbi ona gördürür. İşden sonra bir
oğlanla görüşdün, onun maşınına minib harasa
getdiniz. Hemin an sanki donub qaldım, bir anlıq ne edeceyimi bilmirdim, hem de ne ede bilerdim
ki, gedib o oğlana “o menim dostumdur, onunla
elaqeni kes” demeyecekdim ki. Sebr etdim. Axşama o mağazanın qarşısında
gözledim. Onun olduğunu öyrenmişdim. O
geldikde onunla danışmaq qerarına geldim. Yaxşı
xasiyyetli bir oğlan idi. Danışdıq, men meseleni
izah etdim, o meni anladı. Yox, düşünme ki, onu
senden uzaqlaşdırdım, biz sadece danışdıq. Men senin menden bir defelikmi uzaqlaşdığını
öyrenmek isteyirdim. Bir çetin sualım vardı,
menim üçün çetin, vermeye zorlandığım sual.
Amma sonunda verdim, “neçe aydır
görüşürsünüz?”. Heç deme dörd-beş aydır. Buna
inana
[cavab] KrutoY_YeTiM 20 Dek 2013 / 20:42
bilmirdim, o bir cümle işledene qeder, “niye sene
yalan deyim ki?! Her heftenin ikinci, dördüncü ve
altıncı günleri görüşürük”. Ancaq indi men
anlamışdım, sen niye menimle yalnız bir günden
bir görüşürdün. Doğru deyirdi, bir günden bir
görüşmeye başladığımız artıq dörd-beş ay olardı. Sen ikimizle de eyni anda görüşürdün, seni o
qeder sevmişdim ki, duyğularımla oynayacağını
heç düşünmezdim ve eb esası da, senden
gözlemezdim. Bunları öyrendikden sonra bir anlıq özümü
öldürmek isteyirdim. Hemin oğlanın yanından
ayrıldım, belke de gedib özümü öldürecekdim.
Amma Allah(c.c) qarşıma bir dostumu çıxardı.
Allah(c.c) ondan razı olsun. Çox dindar bir
adamdır. Menim bu sefeh düşüncelerimi düzeltdi. Eger ele ederemse, en pisini özüme, en esası da
meni sevenlere etmiş olaram, aileme, dostlarıma”,
- Arzu burada dayandı, bu duyğular ona tanış idi,
o da ilk növbede özünü öldürmek istemişdi,
amma bunun heç de yaxşı olmayacağını, ele
Kenan özü izah etmişdi. Beli, intihar heç zaman çıxış yolu ola bilmez. Eksine, meseleni daha da
qelizleşdirir. “Sözü çox uzatmayacam. Eger görüşdüyümüz bu
vaxt erzinde senin xetrine deymişemse meni
bağışla, bu mene yeterlidir. Birazdan dostumla
ölkeni terk edeceyik, hara getdiyimi demeyecem,
onsuz yeqin sene maraqlı da deyil. Bir de neçe il
sonra qayıdacağımı bilmirem. Sene son arzum, xoşbext ol! Onsuz seven ürek başqa ne deye biler
ki. Birlikde olmadıq, sen mensiz xoşbext ol! Elvida!
Seni seven, Orxan”. Arzu Sevince baxdı. O ise hele de ağlayırdı.
Doğrudur, mesele çox pis hell olundu, amma
Sevinc ele bunu isteyirdi, bes niye ağlayırdı?! Bax,
bunu bilmek isteyirdi. - Sevinc, bes niye ağlayırsan? Axı ayrılmaq
isteyirdin...
- Amma onu itirenden sonra istemediyimi
anladım. Arzu belke de bir söz deyecekdi, amma deye
bilmedi, gelen mesajın sesi onu susdurdu. Sevinc
tez telefonu çıxardı, yeqin Orxandan geldiyini
düşünürdü. Mesajı oxuyub daha da pis ağlamağa
başladı. Arzu ise hele de neyin baş verdiyini
anlamış deyildi. Sakitce telefonu
[cavab] KrutoY_YeTiM 20 Dek 2013 / 20:44
götürdü ve oxumağa başladı: “Çox uzun bir şey
yazmayacam. Amma dünen senin evvelki
sevgilin, Orxanla görüşdüm. Adam seni o qeder
severken, onunla oynadın. Ele menimle de.
İkimizle de eyni anda görüşürdün. Seni seven
birini, mülkce daha çox olana ele rahatlıqla deyişdiyine göre, sabah da meni bir başqasıyla
deyişeceksen. Çünki meni de sevmediyini bilirem.
Ele buna göre de, meseleni indiden hell edirem,
elvida. Her şey bitdi! Sene son meslehetim, bir de
heç kimin duyğularıyla oynama!”, yuxarıda da
gönderenin adı yazılmışdı, “Tural”. Arzu bunları oxuyarken Sevinc daha da şiddetli
ağlamağa başlamışdı. Artıq ne edeceyini bilmirdi.
Bilmirdi ondan nifret etsin, iki oğlanı, en esası da
onu seven oğlanı bele veziyyete saldığına göre.
Yoxsa en yaxın refiqesi olaraq ona teselli
versinmi. Amma Sevinci ele ağlayan görüb üreyi dözmedi, ona yaxınlaşıb, bir böyük bacı nevazişi
ile saçını sığallayıb, “Ağlama Sevinc, ağlama” deye
bildi...
--
Son
*Fikirlerinizi bildirmeyi unutmatin
[cavab] ErRoR_KraLichA 20 Dek 2013 / 20:45
Superdi ellerin sağlığ
red. ErRoR_KraLichA (20.12 /20:51)
[cavab] Texnikaci 20 Dek 2013 / 20:48
hamsini oxudum.ela idi.yazan ellerin var olsun
[cavab] Bölmeye qayıt