KrutoY_YeTiM 20 Dek 2013 / 14:51
olmasın qızla, insanın arada fikri dağınıq olur”. Ne qeder bitmek bilmeyen iller kimi gelse de, o
hefte sonu da bitdi. Bazar ertesi en sevdiyim
donumu geyindim, güzgünün qabağında o qeder
vaxt keçirmişdim ki, saata baxanda artıq
gecikeceyimi anladım. “Olsun da, iki ilde bir defe,
heç ne demezler”, deye düşündüm, düzdür heç ne demezdiler, çünki iki il erzinde ilk defe idi ki, derse
gecikecekdim. Anam axırda demek olar ki, meni
evden zorla çıxardı. Hele de yadımdadır, derse düz
20 deqiqe gecikmişdim, müellim üzüme baxdı ve
“keç otur Arzu, eslinde derse gec geleni götüren
deyilem, amma sen, bilirem geciken qız deyilsen, yeqin yeterli sebebin olub, keç qızım” dedi. İlk
defe olaraq heç bir derse qulaq asmadım, bütün
fikrim ondaydı, daha doğrusu, onu bir daha
görmek xoşbextliyine nail olacammı, deye
düşünürdüm. Onu heç tanımırdım, hansı bölmede, hansı
fakultede oxuduğunu. Belke heç burada da
oxumurdu. Kiminse yanına gelmişdi. O zaman
ağlıma gelen bir düşünce ise meni tamam
yandırıb-yaxırdı: belke sevgilisinin yanına ve ya
daha dehşetlisi, nişanlısının yanına gelmişdi?! Menim vaxtım bunları düşünmekle keçerken,
günorta oldu. Hemişeki kimi refiqelerimle bufete
düşdük. Onlar da mendeki ferqi hiss elemişdiler,
amma heç ne demediler. Heç kes yemek istemirdi,
ona göre hereye bir çay ve peçenye götürdük.
Qızlar deyib gülür, çaylarını içirdiler, mense bir terefe zillenib baxır ve xeyallara dalırdım. Her defe
yanımda oturan refiqem “Ay qız çayını iç,
birazdan ders başlayacaq” deyende fincanı
götürüb bir udum içib masanın üstüne qoyurdum.
Birden Kenanı gördüm, bufetden çıxırdı, dostları
ile, belke de qrup yoldaşları idi, deyib güle-güle. O an biraz pis oldum, yeni men onun yadında heç
qalmamışammı, amma çıxarken gözlerini gördüm,
çox qemli gözleri vardı, üç gün evvel gördüyüm
gözler deyildi sanki, belke de mene ele gelirdi.
Amma o meni görmedi. Artıq bir şeyden demek
olar ki, emin idim, o, bizim universitetde oxuyurdu. Son ders idi, hele bitmeyine 15 deqiqe qalmış men
[cavab] KrutoY_YeTiM 20 Dek 2013 / 14:52
hazır idim, fikrim ders biten kimi çıxmaq ve
refiqemi universitetin çıxışında gözlemek idi.
Zengin vurulmasıyla menim otaqdan çıxmağım bir
olmuşdu. Bir onu bilirem ki, çıxarken her kes
mene baxırdı, çünki indiye qeder heç kes meni bu
halda görmemişdi, hele sinifden en tez çıxmaq, amma menim heç vecime de deyildi, düşündüyüm
tek şey, eve getmeden onu bir daha görmek idi.
Ele ona göre de tez çıxışa teref getdim, gederken
hemişe eve bir getdiyim refiqem zeng etdi, bir
anlıq onun orada gözlediyini düşündüm, telefonu
götürmek istemirdim, amma sonra götürdüm, biraz gec geleceyini söyledi, hemişe telesdirdiyim
halda, bu defe qeyri-ixtiyari sevinerek “narahat
olma, işini gör, gözleyirem” dedim. Telefonu
çantama qoyarken halımdan biraz utandım, amma
sonra onu görerken durduğum yeri görüb ora
teref yeridim, biraz evvelki utancımdan heç ne qalmamışdı. Çıxışa yaxınlaşarken onun keçen hefte durduğu
yere teref baxdım, aman Allahım, o yene oradaydı
ve gözüyle neyse axtarırdı. Hemin an özüm de
bilmeden bunları fısıldamışdım: “inşallah meni
gezir”. En çox da cüme günü dayandığım yere
baxdığı üçün özümü buna inandırmağa çalışdım. Özüme inana bilmirdim, ağlım “yerinde dur!”
deyirdi, qelbim ise keçen defe dayandığım yere
yönlendirirdi. Qelbime qulaq asdım, ele ora
yönelmişdim ki, o da meni gördü. Bir anlıq
durdum, artıq bir-birimize baxırdıq, mene baxıb
tebessüm etdi, men de qeyri-ixtiyari tebessüm etdim. Orada deqiq ne qeder vaxtın keçdiyini
bilmedim, amma bir onu bilirem ki, refiqem gelene
kimi biz orada baxışdıq, bezen men utanıb
gözümü çekirdim, bezen de o. Amma mene teref
yaxınlaşmağa cesaret ede bilmirdi. Yene keçen
defeki kimi, refiqemin silkelemeyi ile özüme geldim. “Ay qız, telefona niye cavab vermirsen?”
deye de soruşdu, mense, “bağışla, telefon
sessizdeydi, xeberim olmayıb”, “Mense senin
telefonunun zengine teref yönelib tapdim seni bu
qarma-qarışıqlıqda”. Yaxşı ki, yolda heç ne demedi. Men yalnız eve
çatanda gördüm ki, doğrudan da telefonum
sessizde deyildi. Bütün
[cavab] KrutoY_YeTiM 20 Dek 2013 / 14:53
günü de seslide olub, yaxşı ki, ders vaxtı zeng
eden olmayıb. He, bir de oradan ele sakit ayrıldıq,
cüme günü olduğu kimi. O günü de birteher sona
çatdırdım. O günler sanki bitmek bilmirdi.
Deyerdiler ki, ele saatlar olur, gün kimi gec keçer,
özümde görmeyince inanmırdım, amma o günden sonra inanmağa başladım, neinki gün, belke de ay
kimi uzun. Bir sonrakı gün de evvelki kimi oldu evveli, bu
sefer başqa don geyinmişdim, amma yene
güzgünün qabağında çox vaxt serf elemişdim ve
buna göre yene de derse gecikmişdim. Hemin gün
bufetde görmedim onu. Ümidim yene de
universitetin çıxışına idi, onun üçün çox da kederlenmedim onu bufetde görmediyime. Yene
dersdeyken hazır olmağım ve ders biten kimi
sinifi terk etmeyim. Bu sefer inamlı addımlarla
çıxışa doğru yürüyürdüm ve hiss edirdim ki,
yaxınlaşdıqca qelbimin döyüntüsü artır, çıxışa
çatanda ele döyünürdü ki, sanki yerinden çıxacaq. O yene oradaydı, meni görüb yene gülümsedi. O
an o qeder isteyirdim ki, menim yanıma gelsin,
tanış olmaq istediyini beyan elesin. Refiqem de,
görünür tez gelecekdi, ona göre biraz da
telaşlanmışdım. Biraz baxışdıq, sanki mene teref
gelmek isteyirdi, amma cesaret ede bilmirdi. Menim qelbim de sanki, “Özüne inan, bax,
buradayam, beli, men de tanış olmaq isteyirem”
deyirdi. Bir de gördüm mene teref gelir. Onun o
zamankı gelişini hele de unuda bilmirem, tir-tir
esirdim, o yaxınlaşdıqca heyecanım daha da
artırdı. Yanıma geldi, udqunaraq, çetin de olsa, “Vaxtiniz xeyir. Sizinle tanış olmaq isterdim” dedi.
Çox sade sözlerdi, amma mene o qeder tesir
etmişdi ki. Belke de qıza yaxınlaşmanın en sade
ve çox halda da işe yaramayan növü idi,- deyib
gülümsedi, - Amma bir bilsen mene nece tesir
etmişdi. Biraz qızardım, başımı aşağı eydim, “yox” demezdim elbetde, amma birden-bire “men de”
deye bilmezdim. İlk defe bele halla rastlaşırdım.
Sanki meni düşdüyüm veziyyetden qurtarmaq
isteyercesine, “Adım Kenandır. Riyaziyyat
fakultesi, 3-cü kurs telebesiyem” dedi. Mense,
“Arzu, tercüme, 2-ci kurs” deye
[cavab] KrutoY_YeTiM 20 Dek 2013 / 14:55
fısıldadım. O gülmeye başladı, bir anlıq neye
güldüyünü anlamadım, sonra başa düşdüm ki, heç
deme men de onun özü haqqında verdiyi
melumatları demişdim, ancaq daha qısa şekilde.
Qızardımsa da, men de güldüm. Sonra biraz
ordan-burdan söhbet elemeye başladı. Niye ordan burdan deyirem, çünki heç ne yadımda deyil. O
danışırdı, men ise ona baxırdım, meni ele
ovsunlamışdı ki, belke de yanımda top atsaydılar
heç xeberim de olmazdı. Hemin an heç başqa
şeyden xeberimin olmağını da istemirdim. Biraz
danışdıqdan sonra, “refiqen, deyesen, seni gözleyir” dedi. “Gözlesin” – dedim gözlenilmeden,
dediyime inana bilmirdim, yene qızardım, başımı
aşağı eydim. O tebessüm etdi. Sonra birden “olar
sizden bir şey soruşum?” dedim, o ise, “Elbetde,
buyurun”. “Niye menimle tanış olmaq qerarına
geldiniz?” – bu sualı nece verdiyime özüm de inana bilmirdim, utandım. Mene baxdı, tebessüm
etdi ve yalnız bir cümle işletdi: “Yaşadığım bu
hefte sonunu bir de yaşamayım deye”, - burada
dayandı, udqundu. Görünür hemin anları yada
salmaq onu daha da kederlendirirdi. Sevinc ise
maraqla dinleyirdi, çünki hele de ona neyin bele acı verdiyini anlamamışdı, - yeni o da menim
çekdiklerimi çekibmiş. O da hefte sonu boyu meni
düşünübmüş. O cümleni eşiden kimi, ayaqlarım
esmeye başladı, yıxılmayım deye ona tutundum, o
ise meni tez qavradı, yıxılmağa qoymadı,
ardından da “Yaxşısan?” deye soruşdu telaşla, “he, yaxşıyam, narahat olmayın”, men bele deyen
kimi o qızardı. Yeqin istemeden mene “sen” deye
müraciet etdiyi üçün, çünki men yene de “narahat
olmayın” demişdim. Sonra sağollaşdıq, refiqemle
getdik eve. Yol boyu sual ateşine tutuldum, yazıq
refiqem heç bir suala cavab ala bilmedi. Yol boyu gözlenilmeden ele tebessüm edirdim ki,
etrafdakılar deli olduğumu zenn edirdi. Bunu deyib dayandı, sanki daha danışmaq
istemirdi. Buza dönmüş kofesinden bir udum da
aldı.
- Çox ne deyib başını ağrıdım...
- Yox, ne baş ağrıtmağı, - deye Sevinc Arzunun
cümlesini yarımçıq qoydu - bayaqdan bütün fikrim sendedi, o fikir
[cavab] KrutoY_YeTiM 20 Dek 2013 / 14:56
haradan geldi e ağlına?! Davam ele.
- Onsuz bundan sonra çox şey normal cereyan
etdi. Fakultemi ve kursumu demişdim, bir gün
gördüm teneffüsde sinifimizin ağzındadır,
tebessüm ederek mene baxır, ona yaxınlaşdım,
bir yerde bufete gedib çay içmeye devet etdi. - Besdir da, Arzu. Ele qısalda-qısalda danışma,
etraflı danış.
- Onsuz orada uzadacaq bir şey yoxdur. Sadece
onu deye bilerem ki, o günler en xoşbext
günlerim idi. Her gün onu görür, bufete gedir,
bezen de gezmeye gedirdik. Bir yerde olmayıb darıxan zaman da, mesajlaşırdıq. Bir sözle, heç
unuda bilmeyeceyim günler yaşayırdım. Meyer
xoşbextlik bu imiş. Meyer sevgi bu imiş. Bele aylarımız keçdi. Heç nece keçdiyini hiss
elemirdim de. Onunla olan deqiqelerimin bitmesini
heç istemirdim, amma sanki zamanın menimle
davası vardı. Onunla olan saatlar deqiqe kimi,
onsuz deqiqeler saat kimi keçirdi. He, ondan heç sene danışmadım. Yaraşıqlı, gözel
ve seliqeli geyinen, çox gözel xasiyyetli biri idi.
Hemişe tebessüm ederdi. Onun normal halı
tebessüm idi. Hemişe isteyirdim baxam ki, gören
seher duranda da üzü tebessüm edermi deye,
amma... amma nesib olmadı, - burada biraz dayandı, - hem de çox güclü riyaziyyatçı idi. Sanki
beyni kalkulyator idi. Arada dostları da ona ele
müraciet ederdiler. İki reqemli ededlerin hasilini
şifahi çox rahat tapardı. Üç reqemlileri de normal,
yadıma gelir, bir defe dörd reqemli ededlerin
hasilini soruşdum, tebessüm ederek mene “besdir da, heç men senden her hansı sözün tercümesini
soruşuram?” demişdi. Ona göre aranjeman,
kombinazon öyrenmişdim, heç ne işe yaradığını
indi de bilmirem. Amma ondan soruşmaq üçün
ezberleyirdim bezilerinin cavablarını, ondan
soruşurdum, o ise şifahi hell edib cavabını deyerdi. Hele bir gün gör ne olmuşdu. Bilmirem
haradan ağlıma geldi, amma birden ona on iki
faktoryelin neçe olduğunu soruşdum, o biraz
fikirleşdi, sonra üzüme baxaraq, “on iki faktoryel
doqquz reqemlidir, onu adi kalkulyatorlar
hesablaya bilmir, men haradan bilim?!” demişdi, o qeder
[cavab] KrutoY_YeTiM 20 Dek 2013 / 14:58
gülmüşdük ki, - burada özü de gülmeye başladı.
- Maşallah, - belelikle Sevinc arada da olsa bir söz
deyirdi, - bes nece oldu ki, ayrıldız?
- Bezen gezerken onun başı herlenirdi. Sebebini
soruşurdum, demirdi, ya da qısa olaraq, “qan
azlığındadır” deyirdi. Narahat olmağa başlamışdım, ne qeder soruşdumsa da, narahat
olunacaq bir şeyin olmadığını bildirdi. Bir gün
deniz kenarında gezerken başı cox pis herlendi,
menden, sonra meni buraxıb yanımızdakı
skamyadan tutundu. Burada bele meni
düşünmüşdü, meni buraxdı ki, birden yıxılsa meni de yıxardı. Kaş meni de özüyle aparaydı...
Sonra birteher de olsa, skamyada oturdu, men
özümü saxlaya bilmedim, ağlamağa başladım,
etrafımıza insan yığıldı. Biraz başını tutdu, sonra
“heç ne yoxdur”, deyib ayağa qalxdı. “Biraz
başım herlendi” dedi. Etrafımızdakı insanlar dağılışdı. Mense dayanmadan hekime getmeyini,
ele oradan birbaşa hekime gedek deyirdim. O ise,
“yox, ne yaxşı gezirik” dedi. “Gezintiden sonra
gederem”, men dayana bilmedim, “men de seninle
gedecem”, icaze vermedi, “yox, narahat olma, gec
olacaq, men sene ne olduğunu bildirerem sonra”. Razılaşdıq, mene ne qeder ağır olsa da, gezmeye
davam etdik. Menim gözümden yaş dinmirdi,
meni bu halda görüb onun da gözleri yaşardı.
Amma biz gezmeye davam edirdik. Biraz evvel
baş veren hadise yadıma düşdü, “Aman Allahım!
Birden o heyatımda olmadı, o zaman men ne edecem? Bunu düşünmek bele dehşet vericidir”.
Özümü ele onsuz düşündüm, sanki dünya
durmuşdu, başım herlendi, gözüm qarardı. Bir de
üzüme su tökülende ayıldım, heç deme
yıxılacaqdım, Kenan güclü elleriyle meni qavrayıb,
skamyanın üstüne qoymuşdu, üzüme tez biraz su sepdi, ayıldım. Yaxşı ki, tez ayıldım, yoxsa kim
bilir, menim üçün ne eziyyetler çekerdi. Menden
ne olduğunu soruşdu, mense düzünü dedim,
“heyat bir anlıq mene sensiz göründü. Başım
herlendi, ağlım sensen. Gözüm qaraldı, gözümün
nuru sensen. Dünyam dayandı, menim dünyam sensen. Meni bu dünyada yalqız qoyma! Yoxsa
menim qatilim olarsan!”. Elimi tutdu, “ele deme
[cavab] KrutoY_YeTiM 20 Dek 2013 / 14:59
Ardi Olacaq loding...
[cavab] Nado2 20 Dek 2013 / 15:08
Qisa yazinki oxumaga hovsele olsun.
[cavab] KrutoY_YeTiM 20 Dek 2013 / 15:12
Nado2, bu sevgi hekayesidi uzunu oxumaqa hovselen catmirsa qisasi menasiz gelecek
[cavab] ErRoR_DanGeR 20 Dek 2013 / 15:41
axira kimi oxudum maraqli idi
[cavab] Bölmeye qayıt