Heyat Bir Anliq Mene Sensiz Görundü
KrutoY_YeTiM
20 Dek 2013 / 01:29
Sabahın xeyir. Tebrik edirem, yene gecikmisen.
- Sabahın xeyir.
- Ne olub? Bu ne sifetdir yene?
- Heç, kefim yoxdur.
- Senin ne vaxt kefin olub ki... Sevinc cavabın yerine Arzuya ters-ters baxdı. - Yaxşı, susdum. Kofe istemirsen? Su indi qaynadı,
- deye Arzu aranı düzeltmeye çalışdı.
- He, pis olmaz.
- Maşallah, sende de etiraz da yoxdur e. Arzu ve Sevinc artıq iki ile yaxın idi ki, tercüme
merkezinde işleyirdiler. Her ikisi universiteti
bitiren kimi, iş axtarışına çıxmışdı ve onları bu
tercüme merkezi bir araya getirmişdi. Bu iki il
onları çox yaxınlaşdırmışdı, bir-birlerinin en yaxın
dostları idiler. İkisi de aralarında heç bir sirr olmadiğını düşünürdü, amma bu ancaq onların
düşündükleri idi. Heresinin özüne göre sirri vardı,
amma varlığını bele hiss eletdirmemişdiler. Arzu Sevincden cemi bir yaş böyük, amma
danışıqlarına, hereketlerine baxan olsa en azı 6-7
yaş ferqin olduğunu deyerdi. Arzu o qeder
hereketlerine, danışığına diqqet eden bir qız,
amma Sevinc gencliyin esdirdiyi küleye qapılıb
heyatını yaşayanlardandı. Arzu da gözel idi, amma onlar yan-yana durduqda heç kim Arzuya
baxmaz, çunki Sevincin ele gözqamaşdırıcı
gözelliyi vardı ki, adi yolda gederken bütün
nezerler ona yönelirdi. Orta boylu, uzun ve düz zil-
qara saçları, göm-göy gözleri, hele bir de onları
sürmeyle bezemeyi. Hem de zövqlü geyinerdi. Bir ressamın diliyle gözelliye terif veresi olsaq,
“Üzvlerin cemleşib bir yerde ele formalaşmasıdır
ki, artıq ona ne bir şey elave etmek, ne çıxarmaq,
ne de deyişmek lazım geler”. Ve beli, Sevincin
gözelliyi beleydi, bir sözle, meftunediciydi. Arzu da orta boylu idi, amma Sevincden ferqli
olaraq buruq saçlı, qara gözlü idi. O da gözüne
sürme çekerdi ve çox yaraşırdı da. Çox da gülerüz
qız idi. Onu taniyan demek olar ki, her kes, onun
derdsiz biri olduğunu zenn ederdi ve yalnız çox
az hissesi onun gözündeki kederi görürdü. Dadmayan bilmez meselesi. Görünür, kederini
anlayanlar da o derdi çekibler. En esası da, Arzu çox
[cavab]
KrutoY_YeTiM
20 Dek 2013 / 01:30
ağıllı qız idi, o olmasaydı kim bilir Sevinc ne hallara
düşerdi. Sevincin ele başına ne gelse ilk olaraq
Arzudan meslehet alardı. Bu gün de görünür
veziyyet ele alınacaq. Arzu elinde iki fincan Sevince teref yaxınlaşdı,
fincanın birini masanın üstüne qoyub, tebessüm
ederek “Buyurun xanım, başqa arzunuz?” dedi,
Sevinc özünü saxlaya bilmedi ve güldü. Artıq
araları düzelmiş sayılırdı, ona göre Arzu Sevincin
derdini anlamağa çalışdı. - He, de görek ne olub sene.
- Heç ne, olur arada...
- Yox, nese olub. Sevgilinle nese problemmi var?
Doğrudan, Orxanı ne qeder vaxtdır buralara gelen
görmürem.
- Sen de ele hemişe yaralı yerden vurursan. Mesele odur, biraz qarma-qarışıq.
- De, onsuz indi tercüme edilesi yazımız yoxdur,
bekarçılıqdır, vaxtdan çox neyimiz var?!
- Bilirsen, Orxandan xoşum gelir. Hem de
çoxdandır görüşüb eleyirik ve meni de sevir.
Amma bu yaxınlarda bir oğlanla tanış oldum. Adı Turaldır. Çox gözel oğlandır, yaxşı aileden, maşını
da var, mağazası var, ora nezaret eleyir. Ele bura
yaxın bir yerdedir. İndi biraz qerarsızlıq
içindeyem ve... , - Sevinc burada biraz dayandı,
görünür Arzunun söz almağını gözleyirdi.
- Ve menim meslehetime ehtiyacın var, - deye Arzu Sevincin cümlesini tamamladı.
- He, onun kimi bir şey. En yaxşı refiqemin
meslehetine ehtiyacım var.
- Ayrıl Orxandan, ol Turalla.
- Amma... Sen..., - Sevinc bir anlıq ne deyeceyini
bilmedi. - He, bilirem, men biraz beleyem. Birbaşa fikrimi
deyirem, amma bu en yaxşıdır. Daha doğrusu, en
yaxşısı o olardi ki, Orxandan ayrılıb biraz
gözleyerdin. Çünki sen heç özün ne istediyini
bilmirsen.
- Bes sen Orxanın yaxşı oğlan olduğunu deyirdin axı, niye birden-bire “Orxandan ayrıl” deyirsen?, -
Sevinc heleki Arzunu anlamağa çalışırdı.
- Eger iki insan arasında seçim etmek isteyirsense
hemişe ikincini seç. Niyemi? Çünki birincini
sevseydin, ikinci heç heyatına da girmezdi. Bu son cümle Sevinci çox düşündürdü. Sesini
çıxarmadı, susdu. Onsuz ne deye bilerdi ki?! Arzu
hemişeki kimi
[cavab]
KrutoY_YeTiM
20 Dek 2013 / 01:32
düz deyirdi. Artıq qerar vermişdi, Orxana dostluq
teklif edecek ve bu meseleni bir defelik hell
etmeye çalışacaqdı. “Yox, bu bele davam ede
bilmez, axşam Orxanla görüşende meseleni bir
defelik hell etmeliyem”. Bunu düşünüb Arzuya teref baxdı. Yene de onun
ağlına heyran qalmışdı. “Amma o bütün bunları
haradan bile bilerdi?! Düzdür, çox kitab oxuyur.
Amma sevgini yaşamayan, dadmayan biri nece
sevgi haqqında bu qeder bilikli ola biler?!”. Sakitce
fincanı götürdü, dodağına teref götürdü, sonra geri qoydu. Kofe artıq soyumuşdu. Arzu ise kağızlara baxırdı. Eslinde elindeki yazılara
baxır sayılmazdı, temiz başqa şeyleri düşünürdü,
Sevincin bilmediyi terefi, hele oxucumuza da
melum olmayan terefi. “Ah, bu cavanlar. Nece de
sadelövhdürler. Bir bilseler sevgi nedir, bu cür
veziyyetlere düşmezdiler”. Fincanı götürdü, ele bir defeye yarıya qeder içdi, yalnız fincanı masaya
qoyduqdan sonra onun soyuduğunun
ferqindeydi.
Bir gün sonra Sevinc bu gün de gecikmişdi, artıq buna verdiş
etmişdi. Otağa daxil olub, hal-ehval sorusduqdan
sonra Arzu ona bir neçe kağız uzatdı, “Bunları
tercüme etmek lazımdır”. Başları qarışıq olduğu
üçün dünenki söhbetden ne söz düşmüşdü, ne de
kimse danışmaq isteyirdi. Günortaya yaxın Arzu işini qurtardı, aparıb kağızları tehvil verdi, sonra
da elektrikli çaydanı qoşdu ki, qaynasın. Sevinc
amma hele işini bitirmemişdi, amma “Neyse,
qalanlarını günortadan sonra ederem” deyib
kağızları kenara qoydu. Su qaynamışdı, Arzu yene iki kofe süzdü, birini
Sevincin qabağına qoydu, birini de götürüb getdi
öz masası terefe.
- Ne oldu? Görüşdün Orxanla?, - deye Arzu
söhbete başladı.
- Ona dostluq teklif eledim. - Ne?, - Arzu ele soruşdu ki, Sevinc bir anlıq durdu,
ne baş verdiyini başa düşmedi.
- Onu dostluq tekilf etdim, - deye tekrar etdi.
- Ay qız, sen delisen? Heç sevgiyle dost olarlar?
- Amma men ondan ayrılmaq istemirem axı.
- O bes sene ne dedi? - O da ele sen deyenleri. Dedi ki, dost olmaq
istemir, menimle olmaq isteyir, geri
[cavab]
KrutoY_YeTiM
20 Dek 2013 / 01:34
qalan heyatını menimle yaşamaq isteyir ve buna
benzer şeyler.
- Sen amma yene de dedin ki, dost qalaq?
- He, mence birden-bire oldu deye ele reaksiya
verdi, zamanla o da razı olacaq ve yaxşı dost
olacağıq. - Heç bilirsen, sene sevene dostluq teklif etmek
nedir?
- ...
- Ele bil ona deyirsen ki, beli, seni sevmirem,
amma senin meni sevmeyin ve üstelik de
üstümde titremeyin mene xoşdur. Bu qeder eqoist ola bilmersen, olmamalısan.
- Amma...
- Behanen yoxdur, - Arzu onun sözünü yarıda
qoydu, - Yaxşı, bir şey soruşum, ona bes Turaldan
danışdın? En azından başqasını sevdiyin barede?
- Yox, elbetde ki, yox. - Oğlana işgence verirsen, Sevinc.
- Eşi ne işgenceden danışırsan sen?! O da buna
razı oldu, ayrılmalıyıqsa en azından dost qalaq
dedi, - deye Sevinc özünü müdafiyeye başladı.
- Çünki sen ona başqasını sevdiyini demedin. Sene
bir şey deyim, bunu qulağına sırğa ele: birini sevecek qelbin yoxdursa, ona ümid dolu gözlerle
baxma!
- Amma men ona bizim bir yerde olmayacağımızı
dedim axı...
- Ferqi yoxdur, ona Turaldan danışmamısan, o
hele de sene ümid dolu gözlerle baxır. O seni sevir ve sene göre çox şeyden imtina eder.
- Amma Tural tam başqa, her şeyi de var.
- Senin derdin başqadır, sen onun mülküne aşiq
olmusan. Yox, sus, - Arzu gördü ki, Sevinc etiraz
etmek isteyirdi, - bir insanın sene neler vere
bileceyi deyil, senin üçün nelerden imtina ede bileceyi önemlidir. Bu esl sevgidir. Bu qeder
gözelliyini olduğu yerde, bir qram da ağlın
olsaydı...
- Bağışla, amma indi her şey başqadır, seni her
yönüyle temin ede bilecek insandır seveceyin.
Senin danışdığın sevgi qaldı keçmişde. Onlar qaldı Nizaminin “Leyli ve Mecnun”unda.
Arzu diqqetle Sevincin gözlerine baxdı. “Doğru
deyirler, bezen insanın gözlerine baxırsan ve çox
dehşetle de olsa, qebul etmeli olursan ki, onların
arxasında danışa bileceyin bir insan yoxdur”,
deye düşündü. O qeder baxdı ki, Sevinc artıq rahatsız olmağa başlamışdı.
- Sen düşünürsen ki, artıq esl sevgi yoxdur?
Müasir
[cavab]
KrutoY_YeTiM
20 Dek 2013 / 01:37
dövrdür deye her kes mala, mülke vurulur? Yox,
sehv düşünürsen. Tamamile sehv düşünürsen.
Mence hele de vefalı, delilercesine aşiq qızlarımız
ve, - burada biraz dayandı, udqundu. Gözünde
yaş göründü, Sevinc ilk defe onun gözünde yaş
görürdü, - vefalı, merd, qeyretli ve, - görünür oğlan haqqında hele çox demek isteyirdi, amma
uzatmadı, - meğrur, Mecnun kimi sevenlerimiz var.
Sadece onları dastanlaşdıran Nizamilerimiz,
Füzulilerimiz yoxdur.
- Sen bes sevmeden sevgi haqqında bu qeder şeyi
haradan bilirsen? Yoxsa sen de mi vaxtile aşiq olmusan? Arzu Sevince ters-ters baxdı. Görünür dediyi
cümle xetrine deymişdi. Sevincin cümlesinde
işlenen bir “de” edatı ona çox toxunmuşdu.
Sevincin günde birine duyduğu duyğunu onun
sevgisine oxşatmağı ona pis tesir etmişdi. Çünki o
emin idi ki, Sevincin duyğuları sevgi deyil, sadece zamanla ötüb keçecek simpatiyadır. Sevinc
baxışları hiss eledi, amma onun da xetrine
deymesin deye, ne qeder ağır olsa da, Arzu da
nitqinde sade kimi görünen “de” edatından
istifade etdi. - Eledir, men de bir vaxtlar aşiq idim. Hem de
delilercesine. Eslinde ele indi de aşiqem,
unutmamışam, hem nece unuda bilerem ki, -
deyib derin xeyallara qaldı.
- Bes ne oldu? Nece oldu ki, ayrıldız?, - görünür
Arzunun gizli terefi ona çoz maraqlı gelmişdi. Arzu susdu. Görünür, danışıb-danışmamaq
arasında qerarsız qalmışdı. Sonunda qerar verdi,
danışacaqdı. Uzun zaman idi ki, onun haqqında
danışmırdı, belke danışsa biraz rahatlayacaqdı. - Adı Kenandı, - deye söze başladı, - Onu ilk
görende ikinci kursda oxuyurdum. O ise üçüncü
kursda. Bir universitetde oxuyurduq. Amma o
riyaziyyat üzre oxuyurdu. Onu ilk gördüyüm gün
hele de yadımdadır, dünen olmuş kimi. Amma
üstünden o qeder hadise yaşamışam ki, sanki o vaxtdan bu yana bir minillik keçib. Universitetin
çıxışında idim, refiqemi gözleyirdim. Üzerimde bir
baxış hiss eledim. Ona teref çevrildim, uca boy bir
oğlan idi. Yaraşıqlı, gözel de geyinmişdi. Seliqeli, -
artıq göz yaşları yanağıyla süzülürdü,
[cavab]
KrutoY_YeTiM
20 Dek 2013 / 01:39
çantasını götürüb içerisinden salfet çıxardı.
Ehtiyatla gözünü sildi, gözünün qarasını yaymasın
deye, - hemişe bele veziyyetde narahat olurdum,
tez üzümü çevirirdim, amma aman Allahım, fikrim
ona nece yönelmişdise heç mene yaxınlaşan
refiqemi de görmedim. Bir-birimize çox da yaxın deyildik, amma onun gözlerine ele baxırdım ki, ele
bil etrafımda hereket dayanıb, men de onun
gözlerini seyr edirem. Bir de gördüm refiqem
meni silkeleyir, “ne oldu? Getmirsen?” deye. Oğlan
gülümsedi, men de özümü saxlaya bilmedim,
gülümsedim ve oranı terk etdik. Söhbete başları ele qarışmışdı ki, artıq fincandakı
kofeler yeterince soyumuşdu, onlar haqqında
düşünen de yox idi. Sadece bura qeder danışmış
Arzu götürüb biraz içdi, görünür, boğazı
qurumuşdu. Sevinc ise sakit, bir elini çenesine
dayaq etmiş, o birini ise dizinin üstüne qoyub indiye qeder her yönüyle tanıdığını zenn elediyi
refiqesini dinleyirdi. - Hemin gün cüme idi, bu ise o demek idi ki, men
o oğlanı bir de iki gün sonra göre bilerdim, o da
eger görecekdimse. Bu hefte sonu mene zindan
kimi oldu, heç kimle danışmır, öz otağıma çekilib
hele tanımadığım, hele menim üçün müemma olan
o oğlanı düşünürdüm. Saatlarla. Her zaman sevdiyim hefte sonu bu sefer mene ele uzun
gelmişdi ki, heç qurtarmayacağını zenn elemişdim.
Evdekiler de mendeki deyişikliyi hiss elemişdiler.
Heç yemek de yemirdim. Bir maraqlı hadise de
olmuşdu, - bunu deyerken Arzunun üzünde
tebessüm oyandı, - axşam yemeyine oturmuşduq, anamın diqqeti mendeydi, men ise öz
xeyallarımda. Birden anam, heç gözlenilmeden,
“Qızım, yoxsa aşiqmi olubsan?” deye soruşdu.
Mense, “ana, bunu haradan çıxardın?” deye
soruşdum. Gülerek, “artıq on beş deqiqedir ki,
supu çengelle yemeye çalışırsan” dedi, - bunu deyib güldü, Arzunun güldüyünü gören Sevinc de
gülmeye başladı.
- Tesevvür edirem, - deye de söz atdı.
- O qeder utanmışdım ki, heç ne deyeceyimi
bilmedim, - deye hekayesini neql etmeye davam
edirdi, - qıp-qırmızı olmuşdum, yaxşı ki, atam müdafiyeye gecikmedi, “işin
[cavab]
KrutoY_YeTiM
20 Dek 2013 / 01:41
olmasın qızla, insanın arada fikri dağınıq olur”. Ne qeder bitmek bilmeyen iller kimi gelse de, o
hefte sonu da bitdi. Bazar ertesi en sevdiyim
donumu geyindim, güzgünün qabağında o qeder
vaxt keçirmişdim ki, saata baxanda artıq
gecikeceyimi anladım. “Olsun da, iki ilde bir defe,
heç ne demezler”, deye düşündüm, düzdür heç ne demezdiler, çünki iki il erzinde ilk defe idi ki, derse
gecikecekdim. Anam axırda demek olar ki, meni
evden zorla çıxardı. Hele de yadımdadır, derse düz
20 deqiqe gecikmişdim, müellim üzüme baxdı ve
“keç otur Arzu, eslinde derse gec geleni götüren
deyilem, amma sen, bilirem geciken qız deyilsen, yeqin yeterli sebebin olub, keç qızım” dedi. İlk
defe olaraq heç bir derse qulaq asmadım, bütün
fikrim ondaydı, daha doğrusu, onu bir daha
görmek xoşbextliyine nail olacammı, deye
düşünürdüm. Onu heç tanımırdım, hansı bölmede, hansı
fakultede oxuduğunu. Belke heç burada da
oxumurdu. Kiminse yanına gelmişdi. O zaman
ağlıma gelen bir düşünce ise meni tamam
yandırıb-yaxırdı: belke sevgilisinin yanına ve ya
daha dehşetlisi, nişanlısının yanına gelmişdi?! Menim vaxtım bunları düşünmekle keçerken,
günorta oldu. Hemişeki kimi refiqelerimle bufete
düşdük. Onlar da mendeki ferqi hiss elemişdiler,
amma heç ne demediler. Heç kes yemek istemirdi,
ona göre hereye bir çay ve peçenye götürdük.
Qızlar deyib gülür, çaylarını içirdiler, mense bir terefe zillenib baxır ve xeyallara dalırdım. Her defe
yanımda oturan refiqem “Ay qız çayını iç,
birazdan ders başlayacaq” deyende fincanı
götürüb bir udum içib masanın üstüne qoyurdum.
Birden Kenanı gördüm, bufetden çıxırdı, dostları
ile, belke de qrup yoldaşları idi, deyib güle-güle. O an biraz pis oldum, yeni men onun yadında heç
qalmamışammı, amma çıxarken gözlerini gördüm,
çox qemli gözleri vardı, üç gün evvel gördüyüm
gözler deyildi sanki, belke de mene ele gelirdi.
Amma o meni görmedi. Artıq bir şeyden demek
olar ki, emin idim, o, bizim universitetde oxuyurdu. Son ders idi, hele bitmeyine 15 deqiqe qalmış men
[cavab]
KrutoY_YeTiM
20 Dek 2013 / 01:43
Ardi Sabah.loding...
[cavab]
4divar@1isiq
20 Dek 2013 / 02:07
Coooooox maraqlidi ardin sebirsizlikle gozleyirem...
[cavab]
GARDINER
20 Dek 2013 / 02:41
[cavab]
Bölmeye qayıt