Zavalli Qizciqaz

pol YeTiM 4 Okt 2012 / 18:54
O gün çox isti idi. Hemişekinden de
isti. Göyden od yağırdı sanki...
Bir kişi ve bir qız uşağı… Qızcığazın iki
yaşı olar belke de. Belke de heç
olmaz. Bütün uşaqlar kimi şirindir o
da... Bir mechulluğa doğru gedirdiler. Atası
dartır ellerinden tez-tez. Ağrıyır elleri.
Ürkek baxışlarla atasına baxır.
Göresen günahı nedir? Atası onu hara
aparır?
Axşam anası çox ağlamışdı, niye göresen? Her defe hıçqırıq sesine
oyananda anası ona şefqetle baxıb
oxşamışdı yaşlı gözleri ile...
Kim bilir, ne baş verirdi? Halbuki "
bazara gedirik " deye çıxmışdılar
evden. Anası ağlayır, atası ise qezeblenirdi. Bu cür de bazara
getmek olmaz ki?...
Getdiler, getdiler. Nehayet, kimsesiz
bir yere çatdılar. Qız atasının elinden
çıxıb, etrafdakı kiçik daşları yığmağa
başladı. Bu da onun üçün bir oyun idi yeqin ki…
Atası telesik bir çuxur qazmağa
başladı. Zavallı qızcığaz ne baş
vereceyinden xebersiz maraqla ona
baxırdı. Ata artıq xeyli qazmışdı.
Balaca qız maraqla çuxurun yanına geldi. Atası beli kenara qoyub,
çuxurdan çıxdı. Göz-göze geldiler.
Ancaq ata tez gözlerini çekdi. Bu
körpe ve mesum gözlere baxmağa
cesareti yox idi çünki...
Adetler bele teleb edirdi ve merhemete yer yox idi bu adetlerde.
Buna göre de baxa bilmirdi qızının
gözlerine. Her yerde gücü ile öyünen
bu adamın kiçik bir qızın, hem de öz
qızının gözlerine baxmağa cesareti
çatmırdı. Haqq nahaqq qarşısında güclüdür hemişe...
Bir az da gecikse, belke de, eli "
soyuya " bilerdi. Odur ki, işi bitirib tez
qayıtmalı idi daşürekli dostlarının
yanına. Qızının elinden tutub, bir göz
qırpımında çuxurun içine atdı. Sonra da telesik üstünü torpaqla örtmeye
başladı. Qızcığaz bir terefden ağlayır,
bir terefden de " Ata, atacan ", -deyib
çuxurdan çıxmağa çalışırdı. Ancaq
bacarmadı. Bir azdan sesi kesildi
qızcığazın. Günahı ise qız doğulmaq idi onun!...
O bütün bunları danışdıqdan sonra
hönkür-hönkür ağlamağa başladı.
Ağladı, ağladı. Yanındakılar da
ağladılar. Sonra gözlerindeki o derin
kederle: " İndi,bele atanı nece bağışlamaq olar?"-
deye soruşdu.
Yanındakı adam ise " Allah
bilmeyerek etdiyiniz ve sonra da
peşman olduğunuz her şeyi
bağışlayar", — deyerek, az da olsa, ona teselli vermeye çalışdı...
Olmuş bir hadiseni hekayeye çevirib
size çatdırmaq istedik, ezizlerimiz!
Yeqin soruşacaqsınız ki, harada baş
verib bu hadise? Ne ferqi var? Esas
odur ki, bele hadiseler bu gün de baş verir. Hem de xestexanalarımızda,
doğum evlerinde, qadın
meslehetxanalarında. Belke de bir az
başqa cür, ancaq her gün baş verir bu
hadise...
red. YeTiM (04.10 /18:54)

[cavab]

pol qara*meley 4 Okt 2012 / 18:58
tamamile doğrudur,ama iki yaşlı evladin ne günahi? Ay Allah biz necede qeddarlaşiriq.

[cavab]

pol rubina 4 Okt 2012 / 19:36
boylarin yere soxum bele atalarin.

[cavab]

pol YeTiM 5 Okt 2012 / 17:08
Heyatdi bu.Heyatdasa her sey ola biler

[cavab]

pol ELEFTHERIA 6 Okt 2012 / 00:27
duz deyirsiz..ama bir terefde illerle.uwaq sahibi olmaq.arzusunda olanlar var..hec cur bariwa bilmirem bele edaletsizliklee

[cavab]


 
Bölmeye qayıt
19.04.13 22:00
0.1257 san.
© 2012 - Şen Fermer Oyunu Tarla.az