YeTiM 2 Okt 2012 / 02:16
Sizin üçün ne derece ehemiyyeti var
bunu bilmirem amma men bu setirleri
yazarken gözümden damlalar axır
klaviatura üzerine. Kişiler ağlamaz
sözü mene göre deyil. Ağlamaqdan
heç utanmadım, duyğularım, ağrılarım meni boğduğu zaman hemişe
ağladım. Yene ağlayıram... Sizleri
tanımıram amma sizlerle paylaşmaq
isteyirem. Lütfen; bu setirlere bir
seven olaraq sahib çıxın ve lütfen
yazılı setirler olaraq keçmeyin. Oxuduqca yer üzünde insanlar neleri
yaşayarmış deyeceksiniz buna
eminem. Bir memur ailenin en kiçik
uşağı olaraq atamın teyininin çıxdığı
bir kende köçdük. Narahatdım,
mektebimi bir kend mektebinde oxumaqdansa ,şeherde medenice
oxumaq isteyirdim. qeydimi etdirdi
atam mektebe. İbtidai mekteb 4.
sinifden başladım kend mektebine.
Meni bir sinife verdiler. Müellim
kendde xarici olduğumu bilirdi ve hansı sıraya oturmaq isteyirsense otur
dedi mene. Bir qızın yanı boş idi yalnız
oraya oturdum. Heyatımı hesr etdiyim,
gedişiyle meni bitiren insanla ilk o
zaman tanış oldum. Adı Altınay idi.
Uşaq yaşımda bele onun gözelliyi meni çox tesir etmişdi. Gömgöy
gözleri, qemze yanaqları ile arada bir
mene dönüb gülüşü, sehv yazdığım
qeydlerimde öz silgisiyle defterimdeki
sehvi silmesi meni o kiçik yaşımda
ona bağladı. O dövrlerde uşaq terefinden bir yoldaşlıq idi. Zaman
ireliledikce onsuz tek saniye keçire
bilmirdim. ya men onlara gedib derse
hazırlaşır, ya da o bize gelirdi.
Mükemmel bir paylaşmaçı idi. Üreyini,
sevgisini, dostluğunu daha o yaşda vermişdi mene. İbtidai mektebi
birlikde oxuduq ve eyni sırada
bitirdik. Hemişe onunla hemişe ona
bir az daha alışaraq. Orta mektebe
keçdiyimizde ailelerimize xahiş etdik
ve bizi eyni mektebe yazdırdılar, hetta eyni sinife, hetta eyni sıraya
oturmamız üçün atalarımız
müellimlere sanki yalvardılar.
Bacarmışdıq. Yene eyni sıradaydıq.
Geride qalan ibtidai mekteb
dövründeki iki ilde anladım ki onsuz heyat mene dinclik vermirdi. Yaşımız
yetkinleşdikce o meni, men onu daha
çox sevirdim. Uşaq terefinden
başlayan yoldaşlığımız sevgiye eşqe
[cavab] YeTiM 2 Okt 2012 / 02:17
çevrilmişdi orta mekteb illerimiz
bitmek üzreyken. Şeher merkezinde.
Ailelerimiz liseye keçdiyimiz sırada
ortaq bir qerar aldılar. Buna göre tek
ev kirayeye götürecek ikimiz eyni
evde qalacaqdıq. Anam da bizimle qalacağdı.Allahım o qerar bize
çatdırıldığında deqiqelerle
qucaqlaşaraq qeyd etmişdik bunu.
Ona aşiq olmuşdum. Eyni duyğuları o
de paylaşırdı ve bunu ferq eden
ailelerimiz mekteb bitdiyinde evlendirek deye qerar almışlar idi
bele. Ona tapınırdım artıq. Günah
işlercesine sevirdim. İlk elini
tutduğumda esla bir daha buraxma
demişdim. Yanaqları qızarmışdı,
utanmış ve başını önüne ! eymiş, gülümsemiş ve elimi möhkem-
möhkem qavramışdı. Artıq her gün el-
ele alovlanıb mektebe gedir
mektebden çıxarken el-ele gezir ele
gedirdik evimize. Arada bir elleri terler
ve her terleyişte elini elimden qurulamaq üçün çekerdi. Bunu her
etdiyinde hirslener elimi buraxma
deye danlayardım, hemişe yaxşı yaxşı
deyerek gülümseyer ve süretle elini
ovucuma soxuşdurardı. Her şey
möcüze idi, dünya cennet kimi idi gözümüzde. İller axıb gedirdi
xoşbextlik içinde. Nehayet liseyi de
bitirmek üzreydik. talon dövrü
gelmişdi. Talonlarımızı aldıq heç
qırığımız yox idi. Sevincle sarıldıq bir-
birimize elimi tutdu. bunu qeyd etmek üçün bir kafeye
gedib cola içerek qeyd edecekdik.
Mektebin az irelisinden keçen bir çaxıl
yol vardı. Her zaman toz tüstü içinde
olardı. çakıllarla qablı idi. O yolun
menim ve ölercesine sevdiyim insanın ayrılmasında bu qeder rol
oynayacağını bilsem
heç girerdikmi o yola. Neler
vermezdim o yolu getmemek üçün. Eli
yene elimde idi, qefleten elini çekdi,
terlemişdi yene eli. Sanaram dörd addım atmışdım. Dönüb yene
danlayacaqdım. Çünki hem elimi
buraxmış, hem de geride qalmışdı.
Dönüb baxdığımda Dünya başıma
yıxıldı. Sanki göy qübbenin altında
qaldım. yerde idi ve üzünden qan fışqırırdı. ne edeceyemi bilmedim
üzerine bağlandım yüzüne yapışmış
saçlarını qaldırdığımda heyatımı
bitiren o görünüşle qarşılaşdım. Başı
kesilmiş bir toyuq kimi çırpınırdı.
Sifetine bir daş parçası
[cavab] YeTiM 2 Okt 2012 / 02:18
bıçaq kimi batmışdı ve baxmağa doya
bilmediyim mavi gözlerinden biri
axmışdı. Sifetinin yarısı yox idi.
Çapalıyırdu mene bir şeyler demek
isteyir qanla qablı diger gözünü
temizleyerek mene bir şeyler demeye çalışırdı. Yoldan keçen bir yük
maşınının tekerinin altından atılan bir
daş sifetine batmışdı. Ölercesine bir
eşqi, geleceyimizi kibrit
böyüklüyünde bir daş parçasının
bitireceyini bile bilmezdim. Donuq donuq heç danışa bilmeden üzüne
baxmaqdan başqa bir şey ede
bilmirdim. Ellerini tutdum qaldırdım
başını sineme söykedi ve elimi
möhkem- möhkem tutdu. Axan qan
ellerimize damlıyırdı.Yoldan keçen bir avtomobil dayanmış bizi seyr edirdi,
xestexanaya yetişdirek dediyimde
qanlı olduğu üçün götürmedi ve
qaçdı getdi. Kimse avtomobile
götürmürdü. etrafıma baxıb kömek
eden demekden, ona dönüb seni sevirem, meni buraxma, döz
demekden başqa bir şey ede
bilmirdim. İki deqiqelik bir çırpınışdan
sonra qucağımda öldü. Cennet olan
Dünya 5 deqiqede cehenneme
döndü. Tam doqquz il oldu onu itireni. Özüme olan etibarımı itirdim.
Artıq kimseni seve bilmerem, kimsede
meni seve bilmez qorxusundan
qurtara bilmirem özümü. Bitki menşeli
heyatda kimiyem. Tek elimde qalan
bu deqiq. bu deqiq vasitesile sizinle paylaşmaq istedim. İtiren, ya da men
itirenle paylaşmaq isteyen her kese
elleri terlese bele ellerimi
buraxmamaları şertiyle elimi uzatdım.
Dost, qardaş, yoldaş ne olsanız olun
amma elimi buraxmayın. Size seslenirem, elimi buraxmayın ..
[cavab] Volzakon 2 Okt 2012 / 02:37
YeTiM,heqiqeten tesirlidi allah sevenleri qovusdursun amin...
[cavab] YeTiM 2 Okt 2012 / 12:24
Amin..
[cavab] Osman_kanat_ 30 Noy 2015 / 17:40
Super
[cavab] Bölmeye qayıt