Bi ZAHMET OXU ARKADAS

Edik__ 1 Okt 2013 / 08:08
Unutmaq lazımdır artıq bizə əzab verən
xatirələri...Amma hər “unutdum artıq”
dedikdə Bakının küləkləri xatirələri üzümüzə
vurar. Baxdığın filmlər, dinlədiyin musiqilər,
gəzdiyin küçələr hər şey O”nu xatırladır
sənə. Sən yenə üzülürsən, yenə ağlamaq
istəyirsən , amma boğazın düyünlənir, qəhər
içində boğulursan. O xoşbəxtdi deyir, gülür,
heçnə olmamış kimi davam edir həyatına.
Yaşanmış sevginizi isə çoxdan unudub.
Tərk edən gedər... Geridə qalan isə bir ömr
qəlbi qırıq qalar.
Sən çırpınarsan, unutmaq, qəlbinə hökm
etmək istəyərsən, unutduğunu sanarsan və
o zaman... Küçədə gördüyün birini O”na
bənzədərsən yolda sürətlə, böyük bir
həyacanla addımlarsan, sanki qəlbin
yerindən çıxacaqmış kimi... Amma çox
təəssüf ki, bu sadəcə bir bənzətmə olar.
Ya da bir gün bütün cəsarətini toplarsan,
bəzi etirafları etməyə hazır olarsan,
həyəcanını boğub O”na zəng edərsən... Və “
Bu nömrəyə zəng çatmır...” bütün hisslərin
məhv olar.
O profilinə yeni şəkillər yükləyər, sən o
şəkillərlə danışmağa başlarsan, göz
yaşlarınla birgə,amma O yenə səni
eşitməyəcək...
O”nunla gəzdiyin küçələr sönüb sanki.
Xarabalığa bənzəyir.
Nə O”ununla birgəykən olar, nə də onsuz
olmaz. Artıq hisslər tükənir, qəlbindəki
sevgində küsüb sənə.O”nu görəndə sürətlə
döyünən qəlbin belə artıq heç nədən
məmnun deyil..
O”ndan sonra həyatında olanlarda
axtararsan O”nu.. Amma nə O”nun kimi
gülər, nə O”nun kimi danışar..Sən yenə
O”nun üçün darıxmağa başlarsan.
Bəzən çox darıxarsan və saatlarca
rəsimlərinə baxıb ağlarsan, ya da sönülü
olan nömrəsinə “Bəlkə cavab verər..” ümidi
ilə zəng edərsən...
Sən ağlarkən yenə O yanında olmaz, sadəcə
4 divar, sən, qaranlıq otaq və O”nu sənə
xatırladan “sizin mahnınız”...
Qovuşmaq mümkün olmur, “Ammalar,
Kaşkilər, Valideynlər” mane olur...
Xeyli zaman keçər yaşanan o nostalji
hisslərdən... Geriyə sadəcə illərdir toz
bağlamış xatirələr və bir neçə rəsimlər
qalar...
Bu zaman ərzində sən bir şeyi anlarsan.
Bundan sonra heç kim O olmayacaq...
[cavab]

Bölmeye qayıt