PROZA...EMIN98

EMIN98 29 Avq 2013 / 04:43
PROZA (verse1-QaraQan) Senin gözlerinde boğuldum.
Payız zerif külekle sığal çekdi geceye.
İlk xezanla doğuldum.
Boş parkın hönkürtüsü.
Yaş asfalt bir az xeste.
Yağış da ince, qeddar.
Qırıq ürek boş qefesde.
Sökülmüş arzuların xarabasında.
Arası kesilmez gülüşle ağlayırdı.
Kor ressam şikest atlar arabasında.
Sen de başqa, men de başqa.
Derd de, qem de başqa.
Yaddaşım sanki bir şeir kimi cızıldı daşda.
Küçelerin qaranlığında.
Çox sağol ki, bir melek kimiydin.
Saçların ipek kimiydi, sözlerin külek kimiydi.
Çox sağol!
Qelbimin düzenliyinde bir bulaq kimiydin.
Amma çox.
İsti çox.
Duzlu çox.
Tozlu manikenler vitrinde göz yaşıyla.
Ölüler qucaqlaşır yuxularımda baş daşıyla.
Doxsan illik keçmişimle iyirmi yaşda neyliyim?!
Ellerim bağlı qarğalar ciyermi çeyniyir.
Heç ne deme, danışma.
Besdi!
Heç ne soruşma!
Kim günahkar?
Sen günahkar!
Men günahkar!
Gece günahkar!
Gün günahkar!
Dersler günahkar!
Payız, şeir, defter günahkar!
Belke de oxuduğum kitablarla dolu refler günahkar!
İnce-ince kes damarlarımı. İç qanımı sevgilim!
Artıq sevmirem.
Sen de sevmirsen!
Sehirli bir nağıl.
Seni unutmaram.
Meni unutma sen.
Gizleme.
Göz yaşın qoy axsın!
Onu qurutma sen! (chorus-QaraQan) Mektublar ve tozlu şekiller.
Yanır ellerimi qızdıran ocaqda.
Ümid uzaqda.
İçimde şaxta.
Ölmüş sevgimin ruhu herden gezir bu qaranlıq otaqda.
Sene nifret etdim.
Hem de sevdim qezebsiz.
Pencereye yağış damlayır gözel, sessiz.
Kül ocaqda.
Yastıq qucaqda.
Darıxdım, güldüm, ağladım.
Gece sebebsiz(x2) (verse2-QaraQan) Küleklerle derdleşirdi qatarın tüstüsü.
Uzaqda baharın istisi.
Çox soyuq.
Yanağlarımda buz bağladı.
Donub qalan o göz yaşı.
Yadına sal:
Arzularda.
Ölmek eyni günde.
İkimize bir baş daşı!
Ve eyni günde öldük:
Sen menim üçün.
Men senin üçün.
Özge olduq:
Sen menim üçün.
Men senin üçün.
Belke xestelik sebeb?
Belke melekler paxıl?
Amma mene demişdiler ki, sevgi qelbe çiçekler taxır.
Evlenek demişdik uşaqlıq nece gözel.
Ve ne qeder sadelövh!
Qaçaq demişdik.
Qanadlarımızı açıb uçaq demişdik.
Her şey.
Demişdik.
Gizlediyimizi gözler demişdik.
Dumanlar gizledende yerimizi izler demişdik.
Restoranlar, reqsimiz.
Sevgililer günü.
Ümidler yanır güneş kimi.
Ümidler sönür.
Ay işığı nur.
Gözlerimde leysanlar dolur.
Sen ölende ilk defe inandım insanlar ölür.
Ne şekiller evez eder seni.
Ne qemli şeirler!
Her işi pis olanlar mene.
Her şey düzeler deyirler.
Düzelmir!
Sen qara paltarlar geyerdin.
Qemli baxışlarına vurulmuşdum.
Az gülerdin.
Severdim denizler limanları seven kimi. Severdim qulaqlar yalanları seven kimi.
Öldürmek istemişdim özümü sen ölen kimi.
Esrler keçse de, yadımdasan dünen kimi (chorus-QaraQan) Mektublar ve tozlu şekiller.
Yanır ellerimi qızdıran ocaqda.
Ümid uzaqda.
İçimde şaxta.
Ölmüş sevgimin ruhu herden gezir bu qaranlıq otaqda.
Sene nifret etdim.
Hem de sevdim qezebsiz.
Pencereye yağış damlayır gözel, sessiz.
Kül ocaqda.
Yastıq qucaqda.
Darıxdım, güldüm, ağladım.
Gece sebebsiz(x2)
[cavab]

anominka 30 Avq 2013 / 15:50
Coooooooooooooooooooooooooooooooox sagolun QaraQan-proza...xayiw bawqalarinda yazinnn
[cavab]

Bölmeye qayıt