VERMEYINCE MABUD. NE ETSIN SULTAN MAHMUD ? :)
Eli_7
12 İyul 2013 / 20:16
TIKANDI BABA
Sultan Mahmut kılık
kıyafetini değiştirip
dolaşmaya başlamış.
Dolaşırken bir
kahvehaneye girmiş
oturmuş. Herkes bir
şeyler istiyor.
"Tıkandı Baba, çay getir!.."
"Tıkandı Baba, kahve
getir!.."
Bu durum Sultan
Mahmut’un dikkatini
çekmiş.
– Hele baba anlat bakalım,
nedir bu Tıkandı Baba
meselesi?
– Uzun mesele evlat,
demiş Tıkandı Baba.
– Anlat Baba anlat! Merak
ettim deyip çekmiş
sandalyeyi.
Tıkandı baba da peki
deyip başlamış
anlatmaya;
Bir gece rüyamda birçok
insan gördüm, her birinin
bir çeşmesi vardı ve hepsi
de akıyordu. Benimki de
akıyordu ama az
akıyordu. “Benimki de
onlarınki kadar aksın”
diye içimden geçirdim. Bir
çomak aldım ve oluğu
açmaya çalıştım. Ben
uğraşırken çomak kırıldı
ve akan su damlamaya
başladı.
Bu sefer içimden
“Onlarınki kadar akmasa
da olur, yeter ki eskisi
kadar aksın” dedim ve
uğraşırken oluk tamamen
tıkandı ve hiç akmamaya
başladı.Ben yine açmak
için uğraşırken bir zat
göründü ve: “Tıkandı
Baba, tıkandı. Uğraşma
artık”, dedi. O gün bu gün
adım “Tıkandı Baba”ya
çıktı ve hangi işe elimi
attıysam olmadı. Şimdi de
burada çaycılık yapıp
geçinmeye çalışıyoruz.
Tıkandı Baba’nın
anlattıkları Sultan
Mahmut’un dikkatini
çekmiş. Çayını içtikten
sonra dışarı çıkmış ve
adamlarına:
“Her gün bu adama bir
tepsi baklava
getireceksiniz. Her dilimin
altında bir altın
koyacaksınız ve bir ay
boyunca buna devam
edeceksiniz” demiş.
Sultan Mahmut’un
adamları peki demişler ve
ertesi akşam bir tepsi
baklavayı getirmişler.
Tıkandı Baba’ya
baklavaları vermişler.
Tıkandı Baba baklavayı
almış, bakmış baklava
nefis.
– “Uzun zamandır tatlı da
yiyememiştik. Şöyle ağız
tadıyla bir güzel yiyelim”
diye içinden geçirmiş.
Baklava tepsisini almış
evin yolunu tutmuş. Yolda
giderken “Ben en iyisi bu
baklavayı satayım evin
ihtiyaçlarını gidereyim”
demiş ve işlek bir yol
kenarına geçip başlamış
bağırmaya.
Taze baklava, güzel
baklava!
Bu esnada oradan geçen
bir adam baklavaları
beğenmiş. Üç aşağı beş
yukarı anlaşmışlar ve
Tıkandı Baba baklavayı
satıp elde ettiği para ile
evin ihtiyaçlarının bir
kısmını karşılamış.
Müşteri baklavayı alıp
evine gitmiş. Bir dilim
baklava almış yerken
ağzına bir şey gelmiş. Bir
bakmış ki altın. Şaşırmış,
diğer dilim, diğer dilim
derken bir bakmış ki her
dilimin altında altın var.
Ertesi akşam adam acaba
yine gelir mi diye aynı
yere geçip başlamış
beklemeye. Sultanın
adamları ertesi akşam
yine bir tepsi baklavayı
getirmişler. Tıkandı Baba
yine baklavayı satıp evin
diğer ihtiyaçlarını
karşılamak için aynı yere
gitmiş.
[cavab]
Eli_7
12 İyul 2013 / 20:19
Müşteri hiçbir şey
olmamış gibi: “Baba
baklavan güzeldi. Biraz
indirim yaparsan her
akşam senden alırım”
demiş. Tıkandı Baba da
“Peki” demiş ve
anlaşmışlar. Tıkandı
Baba’ya her akşam
baklavalar gelmiş ve
adam da her akşam
Tıkandı Baba’dan
baklavaları satın almış.
Aradan bir ay geçince
Sultan Mahmut:
“Bizim Tıkandı Baba’ya
bir bakalım” deyip
Tıkandı Baba’nın yanına
gitmiş. Bu sefer padişah
kıyafetleri ile içeri girmiş.
Girmiş girmesine ama
birde ne görsün bizim
tıkandı baba eskisi gibi
darmadağın. Sultan:
– “Tıkandı Baba sana
baklavalar gelmedi mi?”
demiş.
– Geldi sultanım!
– Peki ne yaptın sen o
kadar baklavayı?
– Efendim satıp evin
ihtiyaçlarını giderdim, sağ
olasınız, duacınızım.
Sultan şöyle bir tebessüm
etmiş:
“Anlaşıldı Tıkandı Baba
anlaşıldı, hadi benimle
gel” deyip almış ve
devletin hazine odasına
götürmüş.
“Baba şuradan küreği al
ve hazinenin içine daldır
küreğine ne kadar gelirse
hepsi senindir” demiş.
Tıkandı Baba o heyecanla
küreği tersten hazinenin
içine bir daldırıp çıkarmış
ama bir tane altın küreğin
ucunda, düştü düşecek.
Sultan demiş;
“Baba senin buradan da
nasibin yok. Sen bizim şu
askerlerle beraber git
onlar sana ne yapacağını
anlatırlar” demiş ve
askerlerden birini
çağırmış.
“Alın bu adamı
Üsküdar’ın en güzel
yerine götürün ve bir
tane taş beğensin. O taşı
ne kadar uzağa atarsa o
mesafe arasını ona verin”
demiş.
Padişahın adamları ’peki’
deyip adamı alıp
Üsküdar’a götürmüşler.
Baba hele şuradan bir taş
beğen bakalım, demişler.
Baba, “niçin?” demiş.
Askerler:
“Hele sen bir beğen
bakalım” demişler. Baba
şu yamuk, bu küçük,
derken kocaman bir
kayayı beğenip almış
eline.
“Ne olacak şimdi” demiş.
“Baba sen bu taşı
atacaksın ne kadar uzağa
giderse o mesafe arasını
padişahımız sana
bağışladı” demiş.
Adam taşı kaldırmış tam
atacakken taş elinden
kayıp başına düşmüş.
Adamcağız oracıkta
ölmüş. Askerler bu
durumu Padişah’a haber
vermişler. İşte o zaman
Sultan Mahmut o meşhur
sözünü söylemiş:
“VERMEYİNCE MABUD,
NEYLESİN SULTAN
MAHMUT!”
[cavab]
Djaka
12 İyul 2013 / 21:27
super
[cavab]
Bölmeye qayıt