Məhəmmədhüseyn Şəhriyar - Behcətabad xatirəsi

pol L_SimuS 21 May 2013 / 04:47
Ulduz sayaraq gözləmişəm hər gecə yarı
Gec gəlmədədir yar, yenə olmuş gecə yarı


Gözlər asılı, yox nə qaraltı, nə də bir səs
Batmış qulağım, gör nə düşürməktədi darı

Bir quş, ayığan, söyləyərək gahdan iyildər
Gahdan onu da yel diyə lay-lay huş aparı


Yatmış hamı, bir allah oyaqdır, daha bir mən
Məndən aşağı kimsə yox, ondan da yuxarı


Qorxum budu yar gəlməyə birdən yarıla sübh
Bağrım yarılar, sübhüm! açılma səni tanrı


Dan ulduzu istər çıxa göz yalvarı çıxma
O çıxmasa da ulduzumun yoxdu çıxarı


Gəlməz tanıram bəxtimi indi ağarar sübh
Qaş belə ağardıqca daha baş da ağarı


Eşqin ki qərarında vəfa olmayacaqmış
Bilməm ki təbi’ət niyə qoymuş bu qərarı


Sanki xoruzun son banı xəncərdi soxuldu
Sinəmdə ürək varsa kəsib qırdı damarı


Rişxəndlə qırcandı səhər söylədi: durma
Can qorxusu var eşqin, uduzdun bu qumarı


Oldum qaragün ayrılalı o sarı teldən
Bunca qara günlərdi edən rəngimi sarı

Göz yaşları hər yerdən axarsa məni tuşlar
Dəryayə baxar bəllidi, çayların axarı


Əz bəs məni yarpaq kimi hicranla saraldıb
Baxsan üzünə sanki qızıl güldü qızarı


Mehrabe-şəfəqdə özümü səcdədə gördüm
Qan içrə qəmim yox üzüm olsun sənə sarı


Eşqi varıdı Şəhriyarın güllü-çiçəkli
Əfsus qara yel əsdi xəzan oldu baharı



Seyid Məhəmmədhüseyn Behcət Təbrizi (Şəhriyar)

[cavab]

pol BlackBerry-Elik 21 May 2013 / 04:51
L_SimuS,

[cavab]

pol Dj_kamo 21 May 2013 / 04:52
Superdi

[cavab]


 
Bölmeye qayıt
19.04.13 22:00
0.2527 san.
© 2012 - Şen Fermer Oyunu Tarla.az