Melis 11 May 2013 / 15:39
sindirella1, ardini istiyiremmmmmmmm
[cavab] lion 11 May 2013 / 15:40
twk :]
[cavab] **Memo** 11 May 2013 / 15:42
sindi, sen heckime fikir verme. Biz isteyirik hekayenim ardini)
[cavab] Melis 11 May 2013 / 15:46
**Memo**, sozune destek
red. Melis (11.05 /15:47)
[cavab] Yumurta 11 May 2013 / 15:49
Sindi baci nolar indi yazdaa.
red. Yumurta (11.05 /15:52)
[cavab] sindirella1 11 May 2013 / 16:15
ok qizlar birazdan yazacm
[cavab] sindirella1 11 May 2013 / 16:22
SEVGI ZERBESI (bolum 6)
Səmra qarşısında uşaq tək göz yaşı tökən Mahirə bir kəlmə də demirdi. Sanki
heç vecnə deyildi onun dedikləri. Halbuki gözündən yanağına süzülən yaşlar
onu ələ verirdi. Yenə də başını dik tuturdu, Mahirdən fərqli olaraq. Bu vaxt
bağın qapısı açıldı Səmranın anası Mahiri Səmranın yanında görüb şığıdı üstünə
şahin balasını qoruyan tək qorumağa çalışdı bircə balasını.
"Sənin burda nə işin var? Hansı üzlə gəlmisən? Rədd ol, elə eləmə ki qaynatanı
çağırım. Bir də bizim hasara azı 10 metr yaxınlaşma eşitdin?! Özünə iynə ucu
qədər qiymət verirsənsə birdə qarşımıza çıxma. Əl çək, qızımı yox bil. Sən onun
üçün ölmüsən artıq." ....
Xədicə xalasının qollarından yapışıb onu sakitləşdirməyə başladı. Bu vaxt
Səmra:
"Dayan, ana, onun üçün əsəbləşməyinə dəyməz. Allah ona sən düşündüyündən
də artıq cəza verib. O, ömrü boyu mənim həsrətimlə yaşayacaq. Ömrü boyu....."
Səmranın son sözlərindən sonra Mahir hasarın başına hoppanıb: "Əgər birgün
bağışlasanız, məni bilin ki, mən son nəfəsimə kimi özümü bağışlamayacam.
Səmram mənim..... Xoşbəxt ol....Əlvida..."
Həmin gecə Səmra nə Xədicəyə, nə də anasına bir kəlmə demədi. Bütün günü
susdu. Gecə də qapını bağlayıb Xədicənin onun fikirlərini dağıtmamasına mane
olmağa çalışdı. Səhər də gec qalxdı yerindən. Qısa-qısa suallara cavab verir,
mövzünü tez-tez dəyişirdi. Xədicə də daha onun nə düşündüyünü, nə hiss
etdiyini anlaya bilmirdi. Ona bütün qəlbi ilə kömək etmək istəyirdi, amma heç
cürə bilmirdi ki, Səmra nə düşünür, nə hisslər keçirir. Amma çox istəyirdi ki,
Səmra Zərifənin gəlinlik içində Mahirin qolunda ata evindən çıxmasını
görməsin. Bunun üçün Səmranı rayonun harasınasa, nəyəsə görə aparmasını
istəyirdi. O isə ya susurdu, ya da "başqa vaxt" deyib otağına gedirdi.
Bu vəziyyət vağzalı səsinin eşidilməsinə kimi davam etdi.... Bəli, artıq bəy evi
gəlmişdi və Zərifə ağappaq gəlinlik içində atasının evindən çıxırdı. Qolunda isə
Salehin qolu yox, Mahirin qolu idi. Hansı ki, hər ikisinin də üzündən bədbəxtlik
yağır. Mahir qolu qandallı həbsə aparılan caninin üzü tək bədbin, Zərifə isə
həyasından az qalır yerin dibinə girsin. Gözündən Saleh üçün axan göz yaşları
isə hər kəsdə ata evindən ayrılmaq həsrəti fikrini yaradırdı. Xədicə disk qoyub
gur səslə qulaq asmağa başladı. Düşünürdü ki, bəlkə Səmra vağzalının səsini
eşitməz. Amma qəfildən arxasından qapının çırpıldığını eşitdi.
"Səmra, hara gedirsən?" Bir an içində ağlına hər şey gəldi. Ona necə mane
olacağını da bilmirdi. Amma bunu etməli idi. Səmranın təmiz adı xatirinə etməli
idi. Arxasınca darvazaya kimi qaçdı və qabağını kəsib qollarından yapışdı:
"
[cavab] sindirella1 11 May 2013 / 16:28
ARDI
"Səmra, belə eləmə, onlar onsuz da bədbəxtdirlər. Qoy getsinlər. Onların
səviyyəsinə enmə. Yalvarıram bacım, özünə gəl..." Bir anlıq düşündü ki, bəlkə
Səmra Mahiri bağışlayacaq, ona bunu deməyə gedir, sonra Səmranın sözləri
Xədicənin əllərini boşaltdı. "Xədicə, burax məni. Nə qədər ki, gec deyil mən
onlara deməliyəm. Onlar bilməlidirlər. Xahiş edirəm, yolumu kəsmə..."
Beləcə, Xədicə Səmranın qollarını buraxdı. Arxasınca sadəcə dayanıb tamaşa
etməyə başladı. Səmra gözündən incə-incə süzülən yaşları bir əli ilə silərək
bəylə gəlinin önündə dayandı. Ətrafdakı insanlar Səmranın bir rəfiqə kimi
Zərifəni təbrik edəcəyini düşünsə də, Mahirin anası oğlu üçün qorxurdu. Axı,
Səmranın bir sözü yetərdi ki, Zərifənin atası Mahirin üstünə cumsun...
Mahir başını qaldırıb Səmraya baxa bilmir, Zərifə isə gözündəki yaşları
silməkdən başqa heç nə edə bilmirdi. Səmra isə hər ikisinə baxıb çətinliklə də
olsa ağzını açdı: "Mən nə qədər ki, gec deyil sizə demək istəyirəm. Bütün
yaşanmışları unudaraq sizi bağışlayıram. Qoy, Allah sizi bağışlasın... Gedin, siz
də yenidən başlayın həyatınızı.... Mən sizə sadəcə "Xoşbəxt olun" demək
istədim....
Xoşbəxt olun, əgər bacara bilsəniz... "
Səmra sözlərini bitirib daha nə Mahirə, nə Zərifəyə baxmadan bir başa evlərinə
qayıtdı. Amma Xədicə Səmranın bu addımından qürur hissi duyurdu. "Səmama
elə bu hərəkət yaraşırdı..."deyib darvazanı bağladı...
[cavab] sindirella1 11 May 2013 / 16:29
SEVGI ZERBESI (bolum 7)
3 il sonra...
-- Səmra, qızım, tələs axı işə gecikirik!
-- Gəldim, gəldim...
Səmra yay donunda tələsərək pilləkənlərdən düşdü. Bir əli ilə saçını düzəldir,
digər əli ilə çantasını çiyninə taxırdı. Bəli, Səmra işləyirdi. Son üç ildə o qədər
dəyişikliklər olmuşdur ki, Səmranın həyatında.
Mahirlə Zərifəni elə onların toyundan görmürdü. Heç uşağı olduğunu eşidəndə
də soruşmamışdı ki, qızdır, ya oğlan. Hər gecə yerinə uzananda Allaha şükr
edirdi ki, nə yaxşı ki, Xədicə gəldi və onu bütün olanları bilməkdə kömək oldu.
Xədicəni şəhərə yola salan günü Səmra demişdi ki, yenidən universitetə
sənədlərini vermək istəyir. Bu xəbərdən sevinən Xədicə ona yola çıxmazdan
əvvəl son söz dedi. Hansı ki, Səmra o sözü o gündən qulağında sırğa etmiş və
bir gün belə olsun unutmamışdır. "Səmra, atacağın addıma güvən, inan, çünki
həyatda hər şey inamdan başlayır".
Səmra 5 ayın içində gecə gündüz bilmədən hazırlaşmışdı. İmtahanın nəticələri
açıqlananda sevincindən uçurdu. Universitetə qəbul olmağa kifayət qədər balı
çatmasa da, tibb texnikomuna daxil ola bilmişdi. İki il yarım başı aşağı dərsə
gedib gəldi. Nə bir qonşuya salam verdi, nə bir tələbə ilə dostluq etdi. Sadəcə
özünə güvəndi. Özünə inandı. Təhsilini bitirər-bitirməz iş axtarmağa başladı.
Bilirdi ki, rayonda tibb bacısına ehtiyac var. Odur ki, rayondakı bütün
xəstəxanaları, poliklinikaları gəzdi. Qapılar onun üzünə bağlansa da, ümidini
itirmirdi. Bir gün avtobusla şəhərə iş axtarmağa gedərkən yolda sanki havası
çatmadı. Əl atıb sürücüyə dayanmağı işarə etdi. Avtobus dayanan kimi özünü
yerə atdı. Dərindən nəfəs aldıqdan sonra qarşısında xəstəxana gördü. Tərəddüd
etmədən xəstəxananın həyətinə girdi. Bu ruhi xəstələrin mualicə olunduğu
xəstəxana idi. Bu günə kimi bir dəfə də olsun bu xəstəxanaya gəlməmişdi.
Amma baş həkimin qəbulundan çıxdıqdan sonra gəlişinə çox sevindi. Səmra 3
aylıq sınaq müddəti ilə işə götürülmüşdü. Artıq onun da öz işi vardı. Anasına
mənəvi və maddi dəstək ola biləcəyinə o qədər sevinirdi ki...
"Səmra, sənin marşurutun boşdur get otur, mən isə getdim." Bu sözlərdən
sonra Səmra fikirlərindən ayıldı. Anasının işi daha yaxın olduğundan Səmra
marşrutla tək gedirdi. Pəncərə önündə özünə yer seçib əyləşdi. Səmra özünü
xöşbəxt hiss edirdi. Hər işə gedəndə sanki güllər paltarında yox, yanaqlarında
açırdı. Həyatı 3 ildir ki, öz sakit axarı ilə gedirdi ki, birdən arxadan kimsə onun
çiyninə toxundu:
[cavab] sindirella1 11 May 2013 / 16:31
ARDI
-- Səmra, sənsən? - titrək səslə soruşdu.
-- Bəli! -deyib arxaya baxdı. Gözlərinə inana bilmirdi. Bu ki, Zərifə idi.
Qucağında da oğlan uşağı. İçindəki bütün hisslər bir anda qarışdı bir birinə. Nə
düşünəcəyini, nə deyəcəyini bilmədi. Sevinsinmi, yoxsa danışdırmasınmı?,
bilmirdi.
-- Səmra, mən şəhərə gedirəm evə. İki gündür anamgildə idim. Hər dəfə
hasardan boylanırdım ki, bəlkə səni görərəm, amma nə səni, nə ananı
görmürdüm. Necəsən? Həyatını necə qurmusan?
Yəni, uşaq onundur? Necə də Mahirə oxşayırdı. Fikirlərindən güclə ayılıb kəsə
də olsa Zərifəyə cavab verdi.
-- Heç oxuyuram... Əslində yalan deyirdi, amma başqa çarəsi yox idi. Desəydi
ki, xəstəxanada işləyirəm bilmək olmazdı, durub gələrdi sabahsı gün nəsə lazım
olanda. Odur ki, işlədiyini gizlətdi.
-- Yaxşı edirsən. Oxu sənət qadına da lazımdır.
Zərifənin arxayınlığı Səmranı qıcıqlandırsa da, yenə də soruşdu. Sanki
olmayan, yaşamadığı bir hadisədən sual verirmiş kimi birbaşa Zərifənin üzünə
verdi sualı:
-- Sən necəsən? Mahirlə aran necədir?
Bir balaca rəngi qızarsa da Zərifə cavab verdi:
-- Lap yaxşıdır. Zakir doğulandan daha bir-birimizi anlamağa başladıq.
Zamanla həyatımızı birləşdirməyə alışdıq. İndi xoşbəxtik. Zakir mənim
həyatıma yaşamaq eşqi bəxş edib. Mahirə isə sənin onu bağışlamağın. İndi əl-ələ
verib övladımızı böyüdürük. Hətta ikinci uşaq da gözləyirik. İnşallah, o da sağ
salamat doğular.
Səmra üç il əvvəl düşünsəydi ki, nə vaxtsa Zərifə qarşısına çıxıb Mahirlə
xoşbəxt olduğunu desə, o andaca ürəyi tab gətirməz. Amma indi hər şey fərqli
idi. Sanki yaralar sağalmışdı. Daha kimsə o yaranı təzələyə bilməzdi.
[cavab] Bölmeye qayıt